1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
دانلود شده از
YTS.MX

2
00:00:06,400 --> 00:00:08,900
[پخش موسیقی]

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
سایت رسمی فیلم YIFY:
YTS.MX

4
00:00:31,033 --> 00:00:32,834
فرناندو پارادو: من
نام ناندو پارادو است.

5
00:00:32,934 --> 00:00:36,633
من یکی از 16 نفر بودم
بازماندگان پرواز 571

6
00:00:36,734 --> 00:00:38,867
که تصادف کرد
کوه های آند

7
00:00:38,967 --> 00:00:48,967
در روز جمعه سیزدهم
اکتبر 1972.

8
00:00:51,166 --> 00:00:53,767
می دانستم که هواپیما نمی تواند پرواز کند
که نزدیک به کوه

9
00:00:53,867 --> 00:00:56,633
و به سمت خودم نگاه کردم
مادر، و آن لحظه بود

10
00:00:56,734 --> 00:00:59,600
تاثیر

11
00:00:59,700 --> 00:01:02,133
[سقوط هواپیما]

12
00:01:04,033 --> 00:01:08,400
من در یک کمای بسیار عمیق بودم،
بنابراین خیلی آهسته از خواب بیدار می شوید.

13
00:01:08,500 --> 00:01:10,800
و من در جهنم از خواب بیدار شدم.

14
00:01:13,400 --> 00:01:17,934
منتظر نجات بودیم
اما نیامد

15
00:01:18,033 --> 00:01:21,300
هواپیمای ما که در آن سقوط می کند
وسط کوه

16
00:01:21,400 --> 00:01:26,033
در این فصل برف، وجود دارد
به هیچ وجه مردم نمی توانند زنده بمانند

17
00:01:26,133 --> 00:01:30,467
و بعد از یک هفته بعد از 10
روز بعد از سه هفته

18
00:01:30,567 --> 00:01:33,300
بعد از یک ماه از این دو
ماه ها، چه کسی باور می کند

19
00:01:33,400 --> 00:01:34,834
مردم زنده بودند؟

20
00:01:34,934 --> 00:01:39,500
تصمیم خوردن
اجساد دوستان ما

21
00:01:39,600 --> 00:01:41,967
شروع به خزش در ما کرد
ذهن در عین حال،

22
00:01:42,066 --> 00:01:45,700
میدونی، چون همه ما داشتیم
همان ترس، همان کمبود

23
00:01:45,800 --> 00:01:49,700
از امید، همان تایید
که ما مرده بودیم

24
00:01:49,800 --> 00:01:52,233
و من تصمیم گرفتم
قرار بود بمیرد،

25
00:01:52,333 --> 00:01:54,400
اما من در تلاش بودم که بمیرم

26
00:01:54,500 --> 00:01:56,967
[پخش موسیقی]

27
00:02:31,333 --> 00:02:34,900
در ابتدا، سفر بود
برای چهار روز برنامه ریزی شده است.

28
00:02:35,000 --> 00:02:37,900
پنجشنبه می رفتیم و
دوشنبه برمی گشتیم

29
00:02:38,000 --> 00:02:39,367
صبح

30
00:02:39,467 --> 00:02:41,533
شما جوان هستید، نه
آنقدر پول داشته باشد،

31
00:02:41,633 --> 00:02:43,367
و ساده ترین راه
و ارزان ترین

32
00:02:43,467 --> 00:02:47,166
منشور بود
هواپیمای نیروی هوایی.

33
00:02:47,266 --> 00:02:49,900
شب قبل از
هواپیما به مقصد سانتیاگو حرکت کرد،

34
00:02:50,000 --> 00:02:53,633
کاپیتان تیم به ما گفت
که هنوز 10 صندلی باقی مانده بود

35
00:02:53,734 --> 00:02:55,667
موجود در هواپیما

36
00:02:55,767 --> 00:02:58,700
و اگر کسی که خواست
برای آوردن خانواده یا دوستان،

37
00:02:58,800 --> 00:03:00,800
آنها می توانند رایگان بروند.

38
00:03:00,900 --> 00:03:04,033
پس از روی صندلی پریدم و
به مادرم زنگ زدم و گفتم:

39
00:03:04,133 --> 00:03:05,233
مامان یه کیسه آماده کن

40
00:03:05,333 --> 00:03:08,033
شما به شیلی می روید
فردا، و به سوزی بگو -

41
00:03:08,133 --> 00:03:12,266
پس او خواهر من بود -
که او هم می رود

42
00:03:12,367 --> 00:03:17,000
سوزی، 17 ساله، من
به یاد داشته باشید، و او همیشه

43
00:03:17,100 --> 00:03:20,667
دور راگبی من می دوید
هم تیمی ها چون می دانید،

44
00:03:20,767 --> 00:03:23,100
بازیکنان راگبی

45
00:03:23,200 --> 00:03:26,133
به همین سادگی اتفاق افتاد.

46
00:03:26,233 --> 00:03:28,567
می خواستم به آنها بدهم
هدیه ای از عشق

47
00:03:28,667 --> 00:03:30,633
تا آنها را دعوت کنیم
با ما به شیلی بروید

48
00:03:30,734 --> 00:03:32,600
خرید می کردند و
اوقات خوبی داشته باشید،

49
00:03:32,700 --> 00:03:35,000
دوشنبه برمی گشتیم

50
00:03:35,100 --> 00:03:36,700
اما هرگز چنین اتفاقی نیفتاد.

51
00:03:40,734 --> 00:03:45,967
ما پنجشنبه رفتیم اما وقتی
هواپیما به آند نزدیک شد،

52
00:03:46,066 --> 00:03:47,567
هوا بود
خیلی خوب نیست پس

53
00:03:47,667 --> 00:03:51,033
باید در مندوزا فرود آمد،
آخرین شهر آرژانتین

54
00:03:51,133 --> 00:03:52,033
قبل از آند

55
00:03:52,133 --> 00:03:54,734
و باید منتظر می ماندیم
برای آب و هوا

56
00:03:54,834 --> 00:03:58,133
برای بهتر شدن
هواپیما می توانست عبور کند

57
00:03:58,233 --> 00:04:00,934
پس مجبور شدیم بخوابیم
مندوزا آن شب

58
00:04:01,033 --> 00:04:03,033
و صبح روز بعد،
رفتیم فرودگاه

59
00:04:03,133 --> 00:04:08,967
و سوار هواپیما شدیم و ما
بالاخره صبح جمعه رفت

60
00:04:09,066 --> 00:04:10,967
برای سانتیاگو

61
00:04:15,867 --> 00:04:19,834
هیچ چیز ما را به فکر و باور نکرد
که چیزی وحشتناک در حال رفتن است

62
00:04:19,934 --> 00:04:21,066
اتفاق بیفتد

63
00:04:21,166 --> 00:04:24,967
جمعه 13، من نیستم
یک فرد خرافاتی

64
00:04:25,066 --> 00:04:27,033
و من به این مهم نیستم

65
00:04:27,133 --> 00:04:31,166
اما می دانم، جمعه سیزدهم
و من در آن روز تصادف می کردم.

66
00:04:35,166 --> 00:04:38,367
می دانید، برخی از بچه ها فکر می کنند
در مورد آن، برخی نمی کنند.

67
00:04:38,467 --> 00:04:43,700
بدیهی است که خلبان این کار را نکرده است
خیلی بهش فکر کن

68
00:04:43,800 --> 00:04:46,467
چگونه یک خلبان می تواند بسازد
چنین اشتباه بزرگی؟

69
00:04:46,567 --> 00:04:49,100
خلبان با تجربه

70
00:04:49,200 --> 00:04:52,333
رند پک:
کاپیتان در این پرواز

71
00:04:52,433 --> 00:04:54,700
اروگوئه ای بود
سرهنگ نیروی هوایی،

72
00:04:54,800 --> 00:04:58,133
و این نشان می دهد که او
خلبان باتجربه ای بود

73
00:04:58,233 --> 00:05:03,133
من می دانم که او 29 گذرگاه داشت
از آند که بسیار است.

74
00:05:03,233 --> 00:05:06,000
با این حال کل زمان او است
تجربه کامل پرواز

75
00:05:06,100 --> 00:05:08,467
در محدوده 5200 ساعت بود.

76
00:05:08,567 --> 00:05:12,800
و با استانداردهای امروزی 5200
ساعت زمان زیادی نیست

77
00:05:12,900 --> 00:05:13,934
انریکه کروسا
از طریق مترجم:

78
00:05:14,033 --> 00:05:15,834
آموزش توسط
خدمه بر اساس انجام شد

79
00:05:15,934 --> 00:05:17,500
مطابق با استانداردهای بین المللی

80
00:05:17,600 --> 00:05:20,200
وضعیت خوبی داشت
برای پرواز با آن هواپیما،

81
00:05:20,300 --> 00:05:21,300
بدون هیچ مشکلی

82
00:05:25,266 --> 00:05:29,333
رند پک: فیرچایلد داشت
حداکثر وزن برخاست 45000

83
00:05:29,433 --> 00:05:33,367
پوند و هر جا حمل می شود
بین 45 تا 50 مسافر

84
00:05:33,467 --> 00:05:39,066
موتورهایی که داشت بود
دو موتور رولزرویس دارت 7

85
00:05:39,166 --> 00:05:44,166
که تقریباً هستند
هر کدام 1725 اسب بخار

86
00:05:44,266 --> 00:05:46,500
هواپیما تقلا کرد
زیرا انرژی آن کم بود،

87
00:05:46,600 --> 00:05:49,700
و ما تقریباً اشاره کردیم
به آن به عنوان یک اجازه لغزش.

88
00:05:55,367 --> 00:05:59,166
گاری اورلاندو: از 78 نفر
Fairchild 227 ساخته شده است،

89
00:05:59,266 --> 00:06:05,800
23 سقوط کرد و وجود داشت
در مجموع 393 کشته

90
00:06:05,900 --> 00:06:08,600
یک سوم آنها بوده اند
درگیر تصادفات، که

91
00:06:08,700 --> 00:06:11,533
مساوی است با نه خیلی
سابقه ایمنی خوب

92
00:06:11,633 --> 00:06:13,433
فرناندو پارادو: در
زمان، ما ایمنی را نمی دانستیم

93
00:06:13,533 --> 00:06:16,934
رکورد آن مدل
کاملا وحشتناک بود

94
00:06:17,033 --> 00:06:20,767
اگر ما این را می دانستیم، می توانستیم
هرگز به آن هواپیما نرسیدم

95
00:06:24,734 --> 00:06:27,300
رند پک: بعد از
از مندوزا برخاست،

96
00:06:27,400 --> 00:06:31,700
کاپیتان انتخاب شد
به سمت جنوب پرواز کنید و بپیچید

97
00:06:31,800 --> 00:06:33,367
به سمت گذرگاه پلانشون

98
00:06:33,467 --> 00:06:35,433
دلیل او
انتخاب شده برای انجام این کار است

99
00:06:35,533 --> 00:06:38,233
چون او می توانست پرواز کند
هواپیما از طریق یک پاس

100
00:06:38,333 --> 00:06:41,200
و در ارتفاع پایین تر.

101
00:06:41,300 --> 00:06:44,867
اگر او منجر به انجام
به شدت از آند عبور کنید،

102
00:06:44,967 --> 00:06:47,133
او باید خیلی می رفت
بالاتر، که می شد

103
00:06:47,233 --> 00:06:49,667
خیلی استرس زا تر
در این هواپیما

104
00:06:49,767 --> 00:06:51,100
به اندازه کافی سخت است
زمان بیدار شدن

105
00:06:51,200 --> 00:06:53,367
به 15000 یا 16000
پاها چه برسد به

106
00:06:53,467 --> 00:06:55,433
آنچه به آن نیاز داشت
بدون رفتن از آند عبور کنید

107
00:06:55,533 --> 00:06:57,433
از طریق یک پاس

108
00:06:57,533 --> 00:07:00,867
RICARDO PEÑA: آند
کوه ها چنان ناگهانی بالا می روند که

109
00:07:00,967 --> 00:07:03,467
آنها طوفان های بسیار جدی ایجاد می کنند.

110
00:07:03,567 --> 00:07:05,333
جریان جت است
از اقیانوس آرام می آید

111
00:07:05,433 --> 00:07:09,800
این همه هوای مرطوب می شود
قیف شده توسط کوه ها

112
00:07:09,900 --> 00:07:13,834
که سرعت بادها را افزایش می دهد و ایجاد می کند
بارش، ابر ایجاد می کند.

113
00:07:13,934 --> 00:07:17,934
و بنابراین طوفان ها که
می تواند توسط آند تشکیل شود

114
00:07:18,033 --> 00:07:20,700
می تواند بسیار خشن باشد

115
00:07:25,967 --> 00:07:27,400
فرناندو پارادو: این
تیمی از دوستان بود،

116
00:07:27,500 --> 00:07:32,166
تیمی از جوانان در حال پرواز
برای داشتن یک آخر هفته سرگرم کننده فوق العاده

117
00:07:32,266 --> 00:07:35,200
بنابراین حال و هوا در هواپیما
کاملا خوشحال بود

118
00:07:35,300 --> 00:07:38,266
به یاد می آورم که مردم می خندند،
مردم صحبت می کنند، می دانید،

119
00:07:38,367 --> 00:07:41,033
نشسته، زانو زده
پایین روی صندلی ها

120
00:07:41,133 --> 00:07:43,233
و نگاه کردن به عقب و
صحبت کردن با بچه ها

121
00:07:43,333 --> 00:07:44,433
گوستاوو زربینو
از طریق مترجم:

122
00:07:44,533 --> 00:07:45,767
همه داشتیم آواز می خواندیم.

123
00:07:45,867 --> 00:07:47,934
ما همه فوق العاده بودیم
از پرتاب توپ خوشحالم

124
00:07:48,033 --> 00:07:50,834
از یک طرف به طرف دیگر

125
00:07:50,934 --> 00:07:52,967
فضای کاملا سرگرم کننده ای بود.

126
00:07:53,066 --> 00:07:56,333
فرناندو پارادو: در ابتدا،
روی پنجره نشستم.

127
00:07:56,433 --> 00:07:59,266
اما پانچیتو آبال
بهترین دوست من بود،

128
00:07:59,367 --> 00:08:02,200
که مثل برادرم بود و
گفت: باشه، تو بودی

129
00:08:02,300 --> 00:08:03,600
برای مدت طولانی روی پنجره

130
00:08:03,700 --> 00:08:04,867
بگذار پایین را نگاه کنم.

131
00:08:04,967 --> 00:08:06,934
اگر باشم برای من راحت تر است
روی پنجره برای نگاه کردن به بیرون

132
00:08:07,033 --> 00:08:08,767
بنابراین صندلی ها را عوض کردیم.

133
00:08:08,867 --> 00:08:11,433
روی پنجره نشست،
او در راهرو نشست.

134
00:08:11,533 --> 00:08:15,200
و این یکی از
آن لحظات زندگی

135
00:08:15,300 --> 00:08:19,166
که بدون فکر کردن
تصمیم خواهد گرفت که چه کسی زندگی کند

136
00:08:19,266 --> 00:08:22,767
و چه کسی خواهد مرد، شما می دانید.

137
00:08:22,867 --> 00:08:27,000
RICARDO PEÑA: یک ابر بود
پوشش بر روی کوه تا آنها

138
00:08:27,100 --> 00:08:29,066
باید عبور کنند
آند به کوریکو.

139
00:08:29,166 --> 00:08:32,200
و آنها رادیو سانتیاگو،
ما در کوریکو هستیم،

140
00:08:32,300 --> 00:08:35,934
و ما اجازه می خواهیم
به شمال بپیچید و سپس

141
00:08:36,033 --> 00:08:37,633
به سمت شمال به سانتیاگو پرواز کنید.

142
00:08:37,734 --> 00:08:47,734
مرد در رادیو:
[سخنرانی غیر انگلیسی]

143
00:08:49,633 --> 00:08:51,300
ادوارد سی
مترجم: فیرچایلد بود

144
00:08:51,400 --> 00:08:54,633
انتظار می رود که برسد
در کوریکو در 3:33 بعد از ظهر،

145
00:08:54,734 --> 00:08:58,934
اما گزارش کرد که
در ساعت 3:24 از کوریکو گذشت.

146
00:08:59,033 --> 00:09:01,967
این فاصله معمولا
در 11 دقیقه پوشش داده شد،

147
00:09:02,066 --> 00:09:05,133
و گزارش دادند که آنها
آن را در سه دقیقه پوشاند.

148
00:09:05,233 --> 00:09:08,633
مطمئناً هواپیما هنوز داخل بود
وسط کوه

149
00:09:08,734 --> 00:09:10,633
RICARDO PEÑA: پس خلبانان
مشخصا اشتباه کرده

150
00:09:10,734 --> 00:09:12,500
در یک نقطه، محاسبه

151
00:09:12,600 --> 00:09:15,667
پس در واقع حق با آنهاست
در وسط محدوده

152
00:09:15,767 --> 00:09:18,000
و آنها فکر می کنند
آنها قبلاً از آن گذشته اند

153
00:09:18,100 --> 00:09:21,800
او چیزهای غیرقابل توضیحی را بیان می کند
و تصمیم فاجعه آمیز

154
00:09:21,900 --> 00:09:24,967
تبدیل شدن به شمال به آند.

155
00:09:25,066 --> 00:09:29,367
این سرنوشت همه را تغییر می دهد
مسافران در هواپیما

156
00:09:29,467 --> 00:09:32,467
بنابراین تصمیم گرفت
فرود آمدن و سپس

157
00:09:32,567 --> 00:09:34,900
همانطور که همه چیز بود
پوشیده از ابرها، او

158
00:09:35,000 --> 00:09:37,834
ندیدم که کوه ها
زیر ابرها بودند

159
00:09:37,934 --> 00:09:43,400
رند پک: وقتی یک خلبان می رسد
در موقعیتی قرار می گیرد که او نیست

160
00:09:43,500 --> 00:09:48,233
جایی که او انتظار دارد باشد یا
نه جایی که فکر می کند هست،

161
00:09:48,333 --> 00:09:49,934
به منظور خارج شدن
از آن وضعیت،

162
00:09:50,033 --> 00:09:52,967
باید خودش را قانع کند
که او اشتباه کرده است

163
00:09:53,066 --> 00:09:56,767
و متفاوت است
ذهنیت، اکنون باید فکر کنید

164
00:09:56,867 --> 00:10:00,633
که من اشتباه کرده ام، چگونه
آیا من از این وضعیت خلاص خواهم شد؟

165
00:10:00,734 --> 00:10:01,767
انریکه کروسا
از طریق مترجم:

166
00:10:01,867 --> 00:10:03,900
علت
تصادف به وضوح بود

167
00:10:04,000 --> 00:10:09,433
خطای انسانی، تقصیر خدمه

168
00:10:09,533 --> 00:10:11,800
فرناندو پارادو: ما شروع کردیم
وارد شدن به نور -

169
00:10:11,900 --> 00:10:13,767
خیلی سنگین نیست -
تلاطم، می دانید

170
00:10:13,867 --> 00:10:16,900
هواپیما شروع میشه
کمی تکان بخورد

171
00:10:17,000 --> 00:10:18,033
CARLITOS PAEZ
از طریق مترجم:

172
00:10:18,133 --> 00:10:19,734
مهماندار هواپیما
بیرون آمد داخل کابین

173
00:10:19,834 --> 00:10:23,433
و گفت: کمربندهای ایمنی خود را ببندید
چون هواپیما در حال رفتن است

174
00:10:23,533 --> 00:10:24,467
برای رقصیدن کمی."

175
00:10:28,667 --> 00:10:30,567
فرناندو پارادو: و بعد ما
کمی سنگین تر شد

176
00:10:30,667 --> 00:10:34,367
تلاطم و خلق و خو
کمی تغییر کرد

177
00:10:34,467 --> 00:10:36,367
کسی پرتاب نمی کرد
توپ، می دانید،

178
00:10:36,467 --> 00:10:37,700
همه بودند
نشستن روی صندلی

179
00:10:37,800 --> 00:10:39,533
با کمربند ایمنی بسته شده

180
00:10:39,633 --> 00:10:41,700
RICARDO PEÑA: سرشان به پایین است
از میان ابرها و آنها

181
00:10:41,800 --> 00:10:43,633
فکر کن آنها هستند
نزول به شیلی

182
00:10:43,734 --> 00:10:46,066
و البته، همانطور که شما دریافت می کنید
به کوه ها نزدیک تر،

183
00:10:46,166 --> 00:10:50,600
آشفتگی همه وجود دارد
جریان های بادی که ایجاد می کنند -

184
00:10:50,700 --> 00:10:52,533
که کوه ها ایجاد می کنند،
بنابراین آنها شروع به لرزیدن می کنند.

185
00:11:00,433 --> 00:11:05,133
آنها از خاموش می آیند
پوشش ابر

186
00:11:05,233 --> 00:11:07,900
و متوجه شوید که آنها هستند
کاملاً توسط سنگ احاطه شده است

187
00:11:08,000 --> 00:11:08,834
و کوه ها

188
00:11:08,934 --> 00:11:09,967
CARLITOS PAEZ
از طریق مترجم:

189
00:11:10,066 --> 00:11:12,100
احساسی وجود داشت
از ترس و ترس

190
00:11:12,200 --> 00:11:14,300
به وحشت تبدیل شده است

191
00:11:14,400 --> 00:11:16,333
شتاب را حس کردیم
از موتور

192
00:11:20,233 --> 00:11:22,834
فرناندو پارادو: من فقط داشتم
حدود پنج یا شش یا هفت

193
00:11:22,934 --> 00:11:25,500
ثانیه برای درک آن
چیزی اشتباه بود،

194
00:11:25,600 --> 00:11:30,300
که قرار بود تصادف کنیم

195
00:11:30,400 --> 00:11:32,867
[غرش هواپیما]

196
00:11:36,333 --> 00:11:38,800
[سقوط هواپیما]

197
00:11:46,200 --> 00:11:49,333
آخرین تصویری که داشتم
بالای هواپیما است،

198
00:11:49,433 --> 00:11:54,166
سقف بالای سرم
باز شد و من مردم

199
00:11:54,266 --> 00:12:04,333
مرد در رادیو:
[سخنرانی غیر انگلیسی]

200
00:12:14,433 --> 00:12:17,200
[سقوط هواپیما]

201
00:12:17,300 --> 00:12:19,300
روبرتو کانسا:
هواپیما شروع به سر خوردن می کند

202
00:12:19,400 --> 00:12:20,934
با سرعت فوق العاده

203
00:12:21,033 --> 00:12:24,433
و من منتظرش بودم
کوبیدن به کوه

204
00:12:24,533 --> 00:12:26,433
اما متوقف شد

205
00:12:26,533 --> 00:12:28,800
[سقوط هواپیما]

206
00:12:30,166 --> 00:12:33,000
و وقتی متوقف شد، من
فکر کرد: "من زنده ام."

207
00:12:33,100 --> 00:12:35,567
[پخش موسیقی]

208
00:12:38,033 --> 00:12:40,200
RICARDO PEÑA: من ایستاده ام
تاثیر و من متوجه شدم

209
00:12:40,300 --> 00:12:41,700
یک زین آنجاست

210
00:12:41,800 --> 00:12:44,200
و اینکه خلبان ها باید
آن زین را دیده اند

211
00:12:44,300 --> 00:12:47,266
و به دنبال آن رفت تا تلاش کند
بر کوه ها غلبه کن

212
00:12:47,367 --> 00:12:49,934
به سمت چپ، کمی به سمت
چپ یا کمی به راست،

213
00:12:50,033 --> 00:12:52,233
آنها می زدند
صخره ها و هواپیما

214
00:12:52,333 --> 00:12:53,533
متلاشی می شد

215
00:12:53,633 --> 00:12:55,367
PIERS PAUL RAD: این بود
یک قطعه شانس فوق العاده،

216
00:12:55,467 --> 00:12:57,800
من می گویم، که
هواپیما متلاشی نشد

217
00:12:57,900 --> 00:12:59,367
همه با هم وقتی
به کوه برخورد کرد

218
00:12:59,467 --> 00:13:01,500
اما واقعاً بریده شد
از پشت آن

219
00:13:01,600 --> 00:13:04,667
و بعد جلو
سورتمه در پایین کوه

220
00:13:04,767 --> 00:13:06,333
و هیچ ضربه ای نخورد -

221
00:13:06,433 --> 00:13:08,200
منظورم این است که شگفت آور بود.

222
00:13:08,300 --> 00:13:13,734
بدنه در نهایت فرود آمد
روی این خندق بسیار شیب دار

223
00:13:13,834 --> 00:13:15,600
همه اش پوشیده بود
در برف، خوشبختانه

224
00:13:15,700 --> 00:13:20,667
برای آنها، که اجازه می دهد
بدنه به پایین سر خوردن، ساختن

225
00:13:20,767 --> 00:13:23,500
یکی دو دور که هستند
فقط یک خط سقوط طبیعی،

226
00:13:23,600 --> 00:13:25,834
و آنها را تا آخر راه هدایت کنید
کف یخچال

227
00:13:25,934 --> 00:13:28,734
فوق العاده بود
موقعیت شانس

228
00:13:28,834 --> 00:13:32,333
PIERS PAUL RAD: من فقط فکر می کنم
وقتی یکی باید مراقب بود

229
00:13:32,433 --> 00:13:33,700
از کلمه معجزه آسا استفاده می کند.

230
00:13:33,800 --> 00:13:36,000
منظورم اینه که باید فکر کنی
افرادی که موفق نشدند

231
00:13:36,100 --> 00:13:38,333
و کی مرد و
در واقع چه کسانی خورده شدند

232
00:13:38,433 --> 00:13:40,934
یعنی میدونی
بدیهی است که اینطور نبود

233
00:13:41,033 --> 00:13:45,200
معجزه آسا برای
پدر و مادر آن پسران

234
00:13:45,300 --> 00:13:48,633
RICARDO PEÑA: این یکی از
دسته صندلی و من آن را پیدا کردم

235
00:13:48,734 --> 00:13:50,800
بالای کوه

236
00:13:50,900 --> 00:13:55,000
این مشخصا متعلق به
یکی از صندلی هایی که به بیرون پرواز کرد

237
00:13:55,100 --> 00:13:56,400
پشت بدنه

238
00:14:00,200 --> 00:14:05,633
معلوم بود که خیلی سرد کننده بود
فکر کردن که کسی

239
00:14:05,734 --> 00:14:07,700
روی آن صندلی سوار شده بود

240
00:14:07,800 --> 00:14:10,700
این گواهی است
یک لحظه بسیار غم انگیز

241
00:14:10,800 --> 00:14:13,266
[پخش موسیقی]

242
00:14:28,867 --> 00:14:30,266
CARLITOS PAEZ از طریق
مترجم: هیچ کدام از ما

243
00:14:30,367 --> 00:14:32,233
با برف آشنا بودند

244
00:14:32,333 --> 00:14:34,133
ما مثل پسر بچه ها بودیم.

245
00:14:34,233 --> 00:14:37,834
در اروگوئه حداکثر
ارتفاع 500 متر است

246
00:14:37,934 --> 00:14:39,934
بنابراین ما چیزی نمی دانستیم

247
00:14:40,033 --> 00:14:41,600
این یک فاجعه بود.

248
00:14:41,700 --> 00:14:45,767
افراد کشته شده، مجروحین،
افرادی با پاهای شکسته

249
00:14:45,867 --> 00:14:46,934
گوستاوو زربینو
از طریق مترجم:

250
00:14:47,033 --> 00:14:48,800
بلافاصله بعد
هواپیما سقوط کرد،

251
00:14:48,900 --> 00:14:50,734
رفتیم تا شرکت کنیم
به مجروحان

252
00:14:50,834 --> 00:14:52,500
رفتم پیش مادر ناندو.

253
00:14:52,600 --> 00:14:54,667
من او را لمس کردم و او مرده بود.

254
00:14:54,767 --> 00:14:56,233
روبرتو کانسا:
او مانند پیچیده شده بود

255
00:14:56,333 --> 00:15:00,767
دور یک صندلی در یک موقعیت
مطمئن بود که او نیست

256
00:15:00,867 --> 00:15:02,367
زنده

257
00:15:02,467 --> 00:15:04,767
ادواردو استراچ: ناندو
شرط برای ما

258
00:15:04,867 --> 00:15:07,967
او یک جسد مرده بود

259
00:15:08,066 --> 00:15:10,433
روبرتو کانسا: او داشت
از صندلی عقب پرواز کرد

260
00:15:10,533 --> 00:15:13,734
به صندلی جلو و او
صورت بسیار متورم شده بود

261
00:15:13,834 --> 00:15:17,767
و من به سختی توانستم
بداند او کی بود

262
00:15:17,867 --> 00:15:19,867
ادواردو استراوش: ما حرکت کردیم
جسد ناندو نزدیک بیرون

263
00:15:19,967 --> 00:15:24,467
از بدنه به
فضا را برای ما که

264
00:15:24,567 --> 00:15:25,900
از تصادف جان سالم به در برد.

265
00:15:31,166 --> 00:15:32,700
گوستاوو زربینو از طریق
مترجم: کمک خلبان

266
00:15:32,800 --> 00:15:34,567
درد زیادی داشت

267
00:15:34,667 --> 00:15:36,800
و از ما خواست که بیاوریم
او هفت تیر را به ترتیب

268
00:15:36,900 --> 00:15:40,166
خودکشی کند چون
او خیلی رنج می برد

269
00:15:40,266 --> 00:15:41,934
روبرتو کانسا: کسی
گفت که او زنده است

270
00:15:42,033 --> 00:15:45,433
و من متوجه شدم که او بود
مرد کلیدی که می تواند به ما بگوید

271
00:15:45,533 --> 00:15:47,600
کجا بودیم، چی
محل ما بود

272
00:15:47,700 --> 00:15:51,000
او کاملا به دام افتاده بود پس آن را
بیرون کردنش غیر ممکن بود

273
00:15:51,100 --> 00:15:53,934
RICARDO PEÑA: قبل از خلبان
می میرد، می شنوند که می گوید:

274
00:15:54,033 --> 00:15:55,800
"ما از کوریکو گذشتیم،
از کوریکو گذشتیم."

275
00:15:55,900 --> 00:15:58,000
خلبان در شوک بود.

276
00:15:58,100 --> 00:16:00,567
او احتمالاً متوجه این موضوع شده است
او اشتباه کرده بود

277
00:16:00,667 --> 00:16:02,500
اما به خودش می گوید
"اما این چگونه می تواند باشد؟"

278
00:16:02,600 --> 00:16:04,633
روبرتو کانسا: یادم می آید
خیلی واضح گفت:

279
00:16:04,734 --> 00:16:05,767
"ما از کوریکو گذشتیم.

280
00:16:05,867 --> 00:16:07,133
از کوریکو گذشتیم."

281
00:16:07,233 --> 00:16:09,700
و یک نقشه آنجا بود و
ما شروع به نگاه کردن به نقشه می کنیم،

282
00:16:09,800 --> 00:16:12,367
و کوریکو هر دو روشن بود
طرف شیلی بسیار،

283
00:16:12,467 --> 00:16:13,767
خیلی واضح

284
00:16:13,867 --> 00:16:16,033
RICARDO PEÑA: پس بازماندگان
فکر می کنند این تنها است

285
00:16:16,133 --> 00:16:18,400
اطلاعات قابل اعتمادی که داریم
از کسی که قرار است

286
00:16:18,500 --> 00:16:19,700
برای دانستن در این مورد

287
00:16:19,800 --> 00:16:23,000
پس اگر گذشتیم
کوریکو، یعنی

288
00:16:23,100 --> 00:16:25,533
ما در غرب هستیم
لبه آند

289
00:16:25,633 --> 00:16:28,066
[پخش موسیقی]

290
00:16:38,533 --> 00:16:42,900
شما خود را در یک
دره یخبندان، 12000 پا

291
00:16:43,000 --> 00:16:44,300
در وسط آند

292
00:16:44,400 --> 00:16:46,967
هنوز هم همین امروز است
یک مکان بسیار دور

293
00:16:47,066 --> 00:16:49,767
مثل قدم گذاشتن است
در یک فریزر غول پیکر،

294
00:16:49,867 --> 00:16:53,200
این دره احاطه شده است
توسط قله در سه طرف

295
00:16:53,300 --> 00:16:55,967
و به نوعی به سمت شرق باز است.

296
00:16:56,066 --> 00:17:00,367
کوه های اطراف شما هستند
قله هایی که 14000، 15000،

297
00:17:00,467 --> 00:17:02,100
16000 پا ارتفاع.

298
00:17:02,200 --> 00:17:03,600
به سمت شرق، شما
ال سوسنادو داشته باشید،

299
00:17:03,700 --> 00:17:06,767
آتشفشانی به ارتفاع 18000 پا.

300
00:17:06,867 --> 00:17:08,900
دیوارهای بسیار شیب دار.

301
00:17:11,533 --> 00:17:13,600
اریک جانسون: این
فورا مهمانی

302
00:17:13,700 --> 00:17:17,000
مجبور بودند از خود محافظت کنند
عناصر یا همه آنها

303
00:17:17,100 --> 00:17:19,500
ممکن است زنده نماند
یکی دو شب اول

304
00:17:19,600 --> 00:17:23,066
و فوراً وارد آن می شوند
محیطی با ارتفاع بسیار بالا

305
00:17:23,166 --> 00:17:26,800
از جایی که الان باید شروع کنند
تنظیم بسیار سریع

306
00:17:26,900 --> 00:17:28,033
به ارتفاع

307
00:17:28,133 --> 00:17:29,433
گوستاوو زربینو از طریق
مترجم: شب اول

308
00:17:29,533 --> 00:17:32,867
وحشتناک بود چون خورشید
ساعت 4 بعد از ظهر تنظیم شده است.

309
00:17:32,967 --> 00:17:35,567
و باید منتظر می ماندیم
15 ساعت برای آفتاب

310
00:17:35,667 --> 00:17:37,333
تا دوباره بالا بیاید

311
00:17:37,433 --> 00:17:40,800
اریک جانسون: آنها به سرعت متوجه شدند
تصمیم بگیرند که چگونه پیش می روند

312
00:17:40,900 --> 00:17:42,533
برای زنده ماندن در شب اول

313
00:17:42,633 --> 00:17:45,367
گرما را به اشتراک بگذارید
در بین خودشان

314
00:17:45,467 --> 00:17:47,367
احتمالا بود
مهمترین چیز

315
00:17:47,467 --> 00:17:48,767
که می توانستند انجام دهند.

316
00:17:48,867 --> 00:17:51,300
[پخش موسیقی]

317
00:18:07,500 --> 00:18:11,166
شما در این انتظار هستید که
تو نجات خواهی یافت،

318
00:18:11,266 --> 00:18:14,333
و امیدها زیاد است، و شما هستید
قرار است هر کاری که می توانید انجام دهید

319
00:18:14,433 --> 00:18:17,700
برای زنده ماندن از آن چند نفر اول
چند روز تا آمدن هلیکوپترها

320
00:18:17,800 --> 00:18:19,967
بر فراز کوه
و تو را بلند کنم

321
00:18:20,066 --> 00:18:21,333
و بعد این کار را نمی کنند.

322
00:18:21,433 --> 00:18:23,734
[پخش موسیقی]

323
00:18:27,500 --> 00:18:30,633
و سپس دوستان اطراف شما می میرند.

324
00:18:30,734 --> 00:18:33,900
ادواردو استراوش: ما
همه جسد مرده را حرکت دهید

325
00:18:34,000 --> 00:18:38,667
به خارج از بدنه
بنابراین فضای بیشتری داریم.

326
00:18:43,333 --> 00:18:44,467
گوستاوو زربینو
از طریق مترجم:

327
00:18:44,567 --> 00:18:48,200
پس از سقوط هواپیما و
ما هیچ غذایی نداشتیم،

328
00:18:48,300 --> 00:18:52,500
ما چند فنجان کوچک از
مشروب، مقداری شکلات کوچک،

329
00:18:52,600 --> 00:18:54,600
و این تمام چیزی بود که داشتیم

330
00:18:54,700 --> 00:18:57,166
[پخش موسیقی]

331
00:19:14,600 --> 00:19:17,834
ناندو، ناندو.

332
00:19:17,934 --> 00:19:19,633
CONRADO J. ESTOL:
فرد تصادف کرد

333
00:19:19,734 --> 00:19:23,600
مانند آنچه ناندو داشت،
درمانی که امروزه انجام می دهیم

334
00:19:23,700 --> 00:19:27,333
در واقع در قرن 21
دقیقا همان کاری که طبیعت انجام داد

335
00:19:27,433 --> 00:19:32,166
به ناندو با کل
سرندیپیتی در سال 1972

336
00:19:32,266 --> 00:19:36,467
اخیراً ثابت شد که کم است
هیپوترمی مبتنی بر دما

337
00:19:36,567 --> 00:19:40,033
یکی از تنها است
محافظت کننده های عصبی موثر

338
00:19:40,133 --> 00:19:43,567
این چیزی است که به
محافظت از مغز آسیب دیده

339
00:19:43,667 --> 00:19:46,567
این واقعیت که ناندو
مرده در نظر گرفته شد

340
00:19:46,667 --> 00:19:49,934
و واقعا جدی بود
اجساد بیمار و مرده بسته می شوند

341
00:19:50,033 --> 00:19:53,800
به ورودی و سردترین
بخشی از بدنه

342
00:19:53,900 --> 00:19:57,633
احتمالا تمدید شده a
اثر محافظتی قابل توجهی

343
00:19:57,734 --> 00:20:00,266
از مغز آسیب دیده اش

344
00:20:00,367 --> 00:20:02,800
بر اساس بزرگ
پارادوکس، تصادف

345
00:20:02,900 --> 00:20:06,033
خودش همان چیزی است که احتمالا
ناندو را زنده نگه داشت.

346
00:20:06,133 --> 00:20:08,400
فرناندو پارادو: اولین
چیزهایی که شروع کردم به دیدن

347
00:20:08,500 --> 00:20:12,100
چشم ها و صورت های بودند
دوستان من که خیلی صمیمی بودند

348
00:20:12,200 --> 00:20:16,033
به من، به من نگاه می کند، و
گفت: «ناندو، ما تصادف کردیم.

349
00:20:16,133 --> 00:20:16,834
صدای من را می شنوی؟

350
00:20:16,934 --> 00:20:18,033
میتونی گوش کنی؟

351
00:20:18,133 --> 00:20:19,033
می شنوید؟

352
00:20:19,133 --> 00:20:20,266
ما تصادف کردیم."

353
00:20:20,367 --> 00:20:23,934
یاد ناندو افتادم
گفتن اولین کلمات،

354
00:20:24,033 --> 00:20:29,600
در مورد او می پرسد
مادر و خواهرش

355
00:20:29,700 --> 00:20:31,533
فرناندو پارادو: آنها
گفت مادرت مرده است

356
00:20:31,633 --> 00:20:34,333
و بنابراین او است
زخمی شده، او صدمه دیده است.

357
00:20:34,433 --> 00:20:38,166
ذهنم پرت شد
آن لحظه مادرم

358
00:20:38,266 --> 00:20:39,467
یعنی اون مرده

359
00:20:39,567 --> 00:20:41,734
من نمی توانم کاری برای او انجام دهم
بنابراین من روی خواهرم تمرکز کردم

360
00:20:41,834 --> 00:20:43,433
و من به جایی که او بود خزیدم.

361
00:20:43,533 --> 00:20:46,667
روبرتو کانسا: او
بسیار به او ارادت داشت

362
00:20:46,767 --> 00:20:49,033
و سعی داشت انجام دهد
بهترین او اما وجود دارد

363
00:20:49,133 --> 00:20:51,734
انجام دادن خیلی کم بود

364
00:20:51,834 --> 00:20:54,333
[پخش موسیقی]

365
00:20:58,300 --> 00:20:59,967
فرناندو پارادو: اولین
زمانی که از آنجا بیرون آمدم،

366
00:21:00,133 --> 00:21:06,900
من از این محض شوکه شدم
عظمت و بزرگی مکان

367
00:21:07,000 --> 00:21:09,500
جایی که ما بودیم

368
00:21:09,600 --> 00:21:12,533
همه چیز سفید بود
سفید، سفید، سفید.

369
00:21:12,633 --> 00:21:18,266
و سرد بود و همین
بزرگ و ساکت بود

370
00:21:18,367 --> 00:21:23,333
در ارتفاع 11000،
12000، 14000 پا،

371
00:21:23,433 --> 00:21:25,233
مطلقا هیچ چیز وجود ندارد

372
00:21:25,333 --> 00:21:29,066
یخ، برف وجود دارد،
و سنگ های سیاه

373
00:21:29,166 --> 00:21:30,467
همین.

374
00:21:30,567 --> 00:21:35,767
چیزی نیست که بتواند فراهم کند
هر نوع غذا یا تغذیه

375
00:21:35,867 --> 00:21:36,567
هیچی.

376
00:21:36,667 --> 00:21:39,100
مطلقا هیچی.

377
00:21:39,200 --> 00:21:41,667
بدیهی است که ما
منتظر نجات بود

378
00:21:41,767 --> 00:21:44,500
از اول، دوم، سوم،
روز چهارم، اما نیامد.

379
00:21:46,900 --> 00:21:48,033
انریکه کروسا
از طریق مترجم:

380
00:21:48,133 --> 00:21:51,000
به شیلی رسیدیم و
آنها منطقه جستجو را تقسیم کردند

381
00:21:51,100 --> 00:21:53,834
بین هوای شیلی
نیروی هوایی آرژانتین

382
00:21:53,934 --> 00:21:55,734
زور و ما

383
00:21:55,834 --> 00:21:58,867
و یک سریال اجرا کردیم
پرواز بر فراز آند

384
00:21:58,967 --> 00:22:03,400
از شمال به جنوب، چیزی
قبلا هرگز این کار را نکرده بودیم،

385
00:22:03,500 --> 00:22:06,900
و ما مطلقاً چیزی ندیدیم.

386
00:22:07,000 --> 00:22:17,000
[پخش موسیقی]

387
00:22:19,300 --> 00:22:21,133
کارلوس پائز از طریق مترجم:
کمی دیوانه خواهد شد

388
00:22:21,233 --> 00:22:23,800
فرض کنید که شما
پسر جان سالم به در برده بود

389
00:22:23,900 --> 00:22:27,600
نکته مهم
برای من جستجو بود

390
00:22:27,700 --> 00:22:28,867
کارلوس ورژینلا
از طریق مترجم:

391
00:22:28,967 --> 00:22:36,033
خیلی غمگین بود
مرحله ای که در آن زندگی کردیم

392
00:22:36,133 --> 00:22:38,533
و ما چیزی نمی دانستیم

393
00:22:38,633 --> 00:22:41,867
من یکی از کسانی بودم که محکم
معتقد بود که هیچ کدام زنده نمانده است

394
00:22:41,967 --> 00:22:42,767
آند

395
00:22:46,500 --> 00:22:49,600
گراسیلا پارادو: قلب من
به من گفت که آنها مرده اند.

396
00:22:54,533 --> 00:22:57,467
فرناندو پارادو: آخرین
ساعت هایی که باهاشون گذروندم

397
00:22:57,567 --> 00:23:01,667
خواهر من، با سوزی، تنها
کاری که می توانستم انجام دهم نگه داشتن بود

398
00:23:01,767 --> 00:23:02,500
او

399
00:23:02,600 --> 00:23:03,567
هیچ دارویی نداشتیم

400
00:23:03,667 --> 00:23:05,633
هیچی نداشتیم

401
00:23:05,734 --> 00:23:10,433
او به شدت آسیب دیده بود،
مجروح داخلی

402
00:23:10,533 --> 00:23:14,166
من با او ماندم
تمام شب

403
00:23:14,266 --> 00:23:17,567
و من فکر می کنم که او بود
آگاه بود که من آنجا بودم

404
00:23:17,667 --> 00:23:19,333
او نمی توانست صحبت کند.

405
00:23:19,433 --> 00:23:22,967
او فقط به من نگاه کرد
با چشمان زیبایش

406
00:23:23,066 --> 00:23:26,700
و او در من درگذشت
اسلحه آن شب

407
00:23:26,800 --> 00:23:29,166
[پخش موسیقی]

408
00:23:32,500 --> 00:23:38,266
حداقل من خوشحالم که او
با من درگذشت، می دانید،

409
00:23:38,367 --> 00:23:39,900
تنها نیست

410
00:23:40,000 --> 00:23:42,467
[پخش موسیقی]

411
00:23:55,700 --> 00:24:00,367
امید واقعی مرد
در روز دهم

412
00:24:00,467 --> 00:24:03,367
وقتی به آن گوش دادیم
رادیو ترانزیستوری کوچک

413
00:24:03,467 --> 00:24:07,433
که ما داشتیم که
نجات رها شده بود.

414
00:24:07,533 --> 00:24:13,367
و قبل از روز دهم، ما
این امید را داشت

415
00:24:13,467 --> 00:24:17,567
و بعد از آن امید
وجود نداشت،

416
00:24:17,667 --> 00:24:21,500
امیدوارم فقط طولانی شود
رنج

417
00:24:21,600 --> 00:24:24,734
امید کاملاً از بین رفت.

418
00:24:24,834 --> 00:24:27,200
[پخش موسیقی]

419
00:24:29,567 --> 00:24:32,467
گفتم، ناندو، وجود ندارد
هر چیزی که در انبار باقی مانده است

420
00:24:32,567 --> 00:24:35,333
محفظه هایی که در آن نگهداری می کردیم
شکلات ها و قوطی

421
00:24:35,433 --> 00:24:36,900
از ساردین هایی که داشتیم

422
00:24:37,000 --> 00:24:41,333
و ناندو به من نگاه کرد
چشم و گفت، کارلیتوس،

423
00:24:41,433 --> 00:24:42,934
من می خواهم خلبان را بخورم.

424
00:24:43,033 --> 00:24:45,433
[پخش موسیقی]

425
00:24:58,033 --> 00:25:00,133
فرناندو پارادو: مبارزه
زنده ماندن خیلی قوی بود

426
00:25:00,233 --> 00:25:03,967
و ترس، و
در انتظار هلیکوپترها

427
00:25:04,066 --> 00:25:09,100
و مبارزه با سرما و
تشنگی و استرس

428
00:25:09,200 --> 00:25:10,467
و کمک به بچه های دیگر

429
00:25:10,567 --> 00:25:15,600
میدونی روزها گذشت و من
هرگز در شکمم احساس درد نکردم

430
00:25:15,700 --> 00:25:16,800
یا هر چیزی شبیه آن

431
00:25:16,900 --> 00:25:20,233
گرسنه بودم اما گرسنه نیستم
به یاد داشته باشید که هر دردی دارید

432
00:25:20,333 --> 00:25:23,467
اریک جانسون: وقتی مردم داخل هستند
حالت گرسنگی، چه اتفاقی می افتد

433
00:25:23,567 --> 00:25:28,000
آیا ما شروع به گرفتن تمام خود می کنیم
منابع غذایی از کبد ما

434
00:25:28,100 --> 00:25:31,400
مورد بعدی که باید رفت این است
به طور معمول ماهیچه، و سپس

435
00:25:31,500 --> 00:25:34,066
بافت چربی ما،
بافت چربی ما،

436
00:25:34,166 --> 00:25:37,000
و سپس شروع به هضم می کنیم
اندام های داخلی ما

437
00:25:37,100 --> 00:25:39,967
واقعا همینه
زمانی اتفاق می افتد که مردم گرسنگی می کشند.

438
00:25:40,066 --> 00:25:42,100
آنها باید منبع غذایی داشته باشند.

439
00:25:42,200 --> 00:25:44,567
شما فقط می توانید زنده بمانید
چند روز بدون آب

440
00:25:44,667 --> 00:25:46,734
آنها نوعی داشتند
آن مشکل را حل کرد

441
00:25:46,834 --> 00:25:49,266
[پخش موسیقی]

442
00:25:53,633 --> 00:25:57,000
اما شما فقط می توانید در آن زنده بمانید
آن نوع محیط،

443
00:25:57,100 --> 00:26:01,266
می دانید، از روزها تا هفته ها
بدون نوعی غذا

444
00:26:01,367 --> 00:26:02,934
فرناندو پارادو:
وقتی رها شدی،

445
00:26:03,033 --> 00:26:04,233
چیزی در ارتفاع وجود ندارد

446
00:26:04,333 --> 00:26:08,533
شما به هر موردی که نگاه کنید
می‌دانید که می‌تواند خوراکی باشد.

447
00:26:08,633 --> 00:26:14,266
و بارها خوانده بودیم
درباره تاریخ و کاشفانی که

448
00:26:14,367 --> 00:26:16,200
بدون غذا بودند
و سعی کردند غذا بخورند

449
00:26:16,300 --> 00:26:20,033
کفش های آنها و آنها
چمدان و بند چرمی.

450
00:26:20,133 --> 00:26:21,600
و ما تلاش کردیم.

451
00:26:21,700 --> 00:26:24,000
ما تکه های چرم را چشیدیم، تو
بدانید، از چمدان ها و چیزها

452
00:26:24,100 --> 00:26:24,800
مانند آن

453
00:26:24,900 --> 00:26:25,600
آنها خوراکی نیستند

454
00:26:25,700 --> 00:26:27,333
آنها تحت درمان شیمیایی هستند.

455
00:26:27,433 --> 00:26:31,967
آنها صدمات بیشتری خواهند کرد
مطلقا هیچ چیز وجود نداشت

456
00:26:32,066 --> 00:26:34,600
شما نمی توانید فوم بخورید
از کوسن ها

457
00:26:34,700 --> 00:26:36,967
شما نمی توانید پلاستیک بخورید.

458
00:26:37,066 --> 00:26:40,900
وقتی نجات رها می شود، شما
بدان که باید بخوری

459
00:26:41,000 --> 00:26:43,767
شکلات ها رفته اند،
و اگر می خواهید زنده بمانید

460
00:26:43,867 --> 00:26:48,300
و غریزه بقا است
احتمالا قوی ترین غریزه

461
00:26:48,400 --> 00:26:49,367
روی هر انسانی

462
00:26:49,467 --> 00:26:51,767
شما را به یک می رساند
حالت ذهنی متفاوت

463
00:26:55,200 --> 00:27:01,400
تصمیم خوردن
اجساد دوستان ما

464
00:27:01,500 --> 00:27:03,934
شروع به خزش در ما کرد
ذهن در عین حال،

465
00:27:04,033 --> 00:27:07,533
میدونی، چون همه ما داشتیم
همان ترس، همان کمبود

466
00:27:07,633 --> 00:27:11,066
از امید، همان تایید
که مرده بودیم

467
00:27:11,166 --> 00:27:13,333
که ما بودیم
محکوم، بدون نجات،

468
00:27:13,433 --> 00:27:16,200
ما به شانس خود رها شده ایم.

469
00:27:16,300 --> 00:27:18,200
در همان روز، سه
یا چهار پنج نفر

470
00:27:18,300 --> 00:27:20,433
شروع به صحبت کرد
در مورد همین موضوع

471
00:27:20,533 --> 00:27:22,467
من آن را با کارلیتوس صحبت کردم.

472
00:27:22,567 --> 00:27:24,533
یادم نمیاد
اولین بود یا نه

473
00:27:24,633 --> 00:27:26,734
اما می دانید، پنج،
شش ساعت بعد،

474
00:27:26,834 --> 00:27:28,600
همه صحبت می کردند
در مورد همین موضوع

475
00:27:28,700 --> 00:27:29,734
CARLITOS PAEZ
از طریق مترجم:

476
00:27:29,834 --> 00:27:32,867
گفتم آدولفو، ناندو دیوانه است.

477
00:27:32,967 --> 00:27:34,934
او می خواهد خلبان را بخورد.

478
00:27:35,033 --> 00:27:38,166
و آدولفو به من گفت
او آنقدرها هم دیوانه نیست

479
00:27:38,266 --> 00:27:41,967
من و پسرعموهایم قبلاً داشته ایم
در مورد آن فکر می کرد

480
00:27:42,066 --> 00:27:46,000
خیلی سخت بود
برای پذیرش این ایده

481
00:27:46,100 --> 00:27:48,600
در ذهن بود
از بسیاری از ما

482
00:27:48,700 --> 00:27:50,500
ما می خواهیم زندگی کنیم،
و تنها راه

483
00:27:50,600 --> 00:27:55,433
خوردن اجساد بود
از دوستان ما

484
00:27:55,533 --> 00:27:58,367
می دانید، یکی از چیزها
که برای متقاعد کردن برخی استفاده شد

485
00:27:58,467 --> 00:28:01,066
از کسانی که تمایلی به خوردن ندارند
گوشت اجساد مرده

486
00:28:01,166 --> 00:28:04,800
مقایسه با
عشای ربانی، کاتولیک

487
00:28:04,900 --> 00:28:08,066
می دانید که به موجب آن،
بدن مسیح به نان تبدیل می شود

488
00:28:08,166 --> 00:28:09,300
و شما نان را می خورید.

489
00:28:09,400 --> 00:28:11,200
و یه جورایی بود
از قیاس که

490
00:28:11,300 --> 00:28:17,166
به برخی از شک کنندگان کمک کرد، اگر
دوست داری گوشت انسان بخوری

491
00:28:17,266 --> 00:28:21,600
RICARDO PEÑA: بازماندگان این کار را داشتند
فقط یک پیچ گوشتی و یک تبر

492
00:28:21,700 --> 00:28:22,800
که در هواپیما بود

493
00:28:22,900 --> 00:28:25,200
بنابراین مجبور شدند ابزار بیشتری بسازند.

494
00:28:25,300 --> 00:28:26,900
و برخی از
ابزارهایی که ساخته اند

495
00:28:27,000 --> 00:28:31,467
چاقوهایی ساخته شده بودند
پلاستیک، پنجره ها

496
00:28:31,567 --> 00:28:38,467
و در فوریه 2005 داشتیم
شانس پیدا کردن یکی از اینها

497
00:28:38,567 --> 00:28:40,300
این یکی از
چاقوهایی که درست کردند

498
00:28:40,400 --> 00:28:43,000
خوب، دلیل اینکه آنها نیاز دارند
یک چاقو قرار بود گوشت را برش دهد.

499
00:28:43,100 --> 00:28:46,767
پس بدیهی است که این
برای آن استفاده شد.

500
00:28:46,867 --> 00:28:51,567
تیز شد یا
برش با تبر

501
00:28:51,667 --> 00:28:56,467
روبرتو کانسا: وحشتناک است
تهاجم به شخص دیگری

502
00:28:56,567 --> 00:28:59,066
و بهره بردن
از کسی که مرده

503
00:28:59,166 --> 00:29:02,500
و تنها دلیلی که این کار را کردم این بود
چون فکر می کردم اگر داشتم

504
00:29:02,600 --> 00:29:06,600
درگذشت، من بسیار به آن افتخار خواهم کرد
بخشی از یک پروژه زندگی باشید

505
00:29:12,867 --> 00:29:16,100
فرناندو پارادو: سخت است
خود را در آن موقعیت قرار دهید

506
00:29:16,200 --> 00:29:20,166
اما در آنجا بودن، تو
یکی از ما بود

507
00:29:20,266 --> 00:29:24,200
تنها یک گزینه وجود دارد،
تصمیم گیری بسیار آسان است

508
00:29:29,500 --> 00:29:30,367
اریک جانسون: در مورد آن فکر کنید.

509
00:29:30,467 --> 00:29:32,500
هر فردی
در آن گروه داشت

510
00:29:32,600 --> 00:29:36,233
به پایین نگاه کردن، کم دیدن
تکه های پروتئین،

511
00:29:36,333 --> 00:29:38,100
تکه های کوچک چربی

512
00:29:38,200 --> 00:29:41,166
و زمانی که آن را مطرح کنند
دهان آنها چه فکری دارند

513
00:29:41,266 --> 00:29:42,533
به آنها گفتن؟

514
00:29:42,633 --> 00:29:45,166
برای برخی، این خواهد شد،
وای خدای من این دوست منه

515
00:29:45,266 --> 00:29:48,667
این یکی بود داخل
صندلی 3-B. و سپس

516
00:29:48,767 --> 00:29:52,066
دیگران وقتی مصرف کردند
آن را و به طور ناگهانی

517
00:29:52,166 --> 00:29:54,200
بدن پاسخ داد
به شیوه ای مطلوب

518
00:29:54,300 --> 00:29:58,233
جایی که آنها مقداری قدرت احساس کردند،
شاید مقداری جریان انرژی

519
00:29:58,333 --> 00:30:02,233
پشت در بدن، این بود
روزنه ای از امید جایی که آنها

520
00:30:02,333 --> 00:30:04,900
می تواند زنده بماند و نجات یابد.

521
00:30:05,000 --> 00:30:07,433
[پخش موسیقی]

522
00:30:13,333 --> 00:30:14,567
گوستاوو زربینو
از طریق مترجم:

523
00:30:14,667 --> 00:30:19,266
از نظر دینی
ببینید، برای من، این یک گناه نبود.

524
00:30:19,367 --> 00:30:22,967
فهمیدم که بدنی که
آنجا بود، قبل از اینکه کرم ها بخورند

525
00:30:23,066 --> 00:30:25,834
می تواند توسط ما مورد استفاده قرار گیرد.

526
00:30:25,934 --> 00:30:28,900
برای من اینطور نبود
پس من را تحت تأثیر قرار دهد

527
00:30:29,000 --> 00:30:30,033
و الان روی من تاثیری نداره

528
00:30:30,133 --> 00:30:31,333
روبرتو کانسا: از
نکته پزشکی

529
00:30:31,433 --> 00:30:35,467
از نظر، این پروتئین است،
این چربی است، چربی است، این است

530
00:30:35,567 --> 00:30:37,533
کربوهیدرات ها و
منبع انرژی،

531
00:30:37,633 --> 00:30:39,700
هیچ شکی در آن نیست

532
00:30:39,800 --> 00:30:41,934
RICARDO PEÑA: برای آنها، تلاش
در قسمت های مختلف بدن،

533
00:30:42,033 --> 00:30:46,233
خوردن اندام هایی که هستند
غنی تر از ویتامین،

534
00:30:46,333 --> 00:30:49,233
برای تغذیه ضروری بود

535
00:30:49,333 --> 00:30:50,967
چیزی بود که
بدنشان هوس کرده بود

536
00:30:51,066 --> 00:30:52,367
زمانی که آنها تلاش می کردند
چیزی متفاوت،

537
00:30:52,467 --> 00:30:55,800
طعم خوبی خواهد داشت زیرا
بدن به آنها می گوید، بله، شما

538
00:30:55,900 --> 00:30:58,400
نیاز به ویتامین های بیشتر،
شما به این نیاز دارید

539
00:30:58,500 --> 00:30:59,934
هر متفاوت
طعم چیزی بود

540
00:31:00,100 --> 00:31:02,000
که بسیار مورد استقبال قرار گرفت

541
00:31:02,100 --> 00:31:07,033
بنابراین آنها به این ترتیب پایان یافتند
از خوردن همه چیز،

542
00:31:07,133 --> 00:31:10,367
می دانید، تقریباً هر
بخشی از بدن

543
00:31:10,467 --> 00:31:14,233
اریک جانسون: مردم از آن استفاده می کنند
اصطلاح آدمخواری برای غذای آنها

544
00:31:14,333 --> 00:31:15,367
منبع

545
00:31:15,467 --> 00:31:17,533
من در واقع آن را در نظر دارم
بیشتر از غذای زنده ماندن

546
00:31:17,633 --> 00:31:19,033
آنها کاری را که باید انجام می دادند، انجام دادند.

547
00:31:19,133 --> 00:31:26,033
من خوانده ام و ما را دیده ام
داستانی که به عنوان آدمخواری توصیف شده است،

548
00:31:26,133 --> 00:31:27,600
که به نظر من اشتباه است

549
00:31:27,700 --> 00:31:29,767
آدمخواری زمانی است که
می کشی تا بخوری

550
00:31:29,867 --> 00:31:34,066
منظورم جنگجویان باستانی است
قبایل دشمن را بکشید

551
00:31:34,166 --> 00:31:37,467
و بعد می خورند
مرده و آن

552
00:31:37,567 --> 00:31:40,100
بسیاری از قبیله و
معانی معنوی نیز

553
00:31:40,200 --> 00:31:41,367
شما می دانید.

554
00:31:41,467 --> 00:31:45,233
در مورد ما، من فکر می کنم
اصطلاحاتی که باید استفاده کنیم

555
00:31:45,333 --> 00:31:50,934
انسان خواری است، می دانید،
و این فقط یک اصطلاح است.

556
00:31:55,266 --> 00:31:58,433
ما پیمان بستیم و ما
کاری کرد که مردم الان انجام می دهند

557
00:31:58,533 --> 00:32:02,567
مردم خون می دهند
دوستان، به اعضای خانواده

558
00:32:02,667 --> 00:32:08,333
پیوند اعضا انجام می دهند،
شما می دانید، و ما یک پیمان بستیم.

559
00:32:08,433 --> 00:32:13,567
گفتیم باشه دست در دست هم
اگر بمیرم لطفا از بدنم استفاده کن

560
00:32:13,667 --> 00:32:17,867
پس حداقل یکی از ما
می تواند از اینجا خارج شود

561
00:32:17,967 --> 00:32:20,767
به عنوان یک انسان، خواهید دید
و کارهای بسیار وحشتناکی را انجام دهید

562
00:32:20,867 --> 00:32:23,967
حتی نمی توان شروع به تصور کرد

563
00:32:24,066 --> 00:32:25,567
اما اوضاع بدتر می شود.

564
00:32:28,900 --> 00:32:32,200
RICARDO PEÑA: چه بازماندگان
متوجه نشدم که این بود

565
00:32:32,300 --> 00:32:34,800
مکان یک بمب ساعتی بود

566
00:32:34,900 --> 00:32:37,767
[موسیقی شوم]

567
00:32:46,200 --> 00:32:50,734
جایی که بدنه هواپیما بود، یک بود
مکانی که مرتبا ضربه می خورد

568
00:32:50,834 --> 00:32:52,266
توسط بهمن

569
00:32:52,367 --> 00:32:55,433
فقط مسئله زمان بود
قبل از آمدن بهمن

570
00:32:55,533 --> 00:32:56,734
پایین

571
00:32:56,834 --> 00:33:00,567
هیچ کس در هواپیما چیزی نداشت
تجربه با یخچال های طبیعی،

572
00:33:00,667 --> 00:33:03,367
با بهمن،
با برف که

573
00:33:03,467 --> 00:33:05,967
یکی از تراژدی ها
از وضعیت

574
00:33:06,066 --> 00:33:08,500
[پخش موسیقی]

575
00:33:13,367 --> 00:33:15,166
اسکات تاپفر:
بهمن بوده است

576
00:33:15,266 --> 00:33:18,934
شناخته شده به حرکت تقویت شده است
ساختمان های بتنی

577
00:33:19,033 --> 00:33:20,100
از پایه های خود

578
00:33:20,200 --> 00:33:23,000
آنها سوار قطار شده اند
خارج از ریل قطار

579
00:33:23,100 --> 00:33:27,433
فولاد گرفته اند
پل ها و آنها را از هم جدا کرد.

580
00:33:27,533 --> 00:33:30,667
بنابراین یک مقدار عظیم وجود دارد
مقدار فشار ضربه

581
00:33:30,767 --> 00:33:33,033
پشت بهمن

582
00:33:33,133 --> 00:33:35,100
فرناندو پارادو: شما در آن هستید
بدترین چیزی که می تواند اتفاق بیفتد

583
00:33:35,200 --> 00:33:36,100
در زندگی شما

584
00:33:36,200 --> 00:33:37,934
یعنی ما بودیم
سرگردان در رشته کوه های آند،

585
00:33:38,033 --> 00:33:40,266
زنده ماندن به بدترین شکل
یک انسان می تواند زنده بماند

586
00:33:40,367 --> 00:33:41,667
گوستاوو زربینو
از طریق مترجم:

587
00:33:41,767 --> 00:33:45,533
برای سه روز متوالی، آن را
برف آمد و برف آمد و برف بارید.

588
00:33:45,633 --> 00:33:49,300
کلا محصور بودیم
هواپیما در محاصره برف

589
00:33:49,400 --> 00:33:51,467
فرناندو پارادو:
زنده ماندن در آن راه،

590
00:33:51,567 --> 00:33:54,834
دو هفته و نیم بعد
هواپیما در شب سقوط کرد،

591
00:33:54,934 --> 00:33:57,834
در تاریکی کامل، ما
صدای دور را شنید

592
00:33:57,934 --> 00:34:00,767
اسکات تاپفر: من شنیده ام
مردم یک بهمن را توصیف می کنند

593
00:34:00,867 --> 00:34:05,066
زمانی که به صورت بزرگ شروع شد
بوم، مانند یک بوم صوتی

594
00:34:05,166 --> 00:34:07,967
از یک هواپیما به عنوان
بهمن شکست خورد

595
00:34:08,066 --> 00:34:09,500
روی لایه ضعیفش

596
00:34:09,600 --> 00:34:11,767
گاهی آنها
صداهای خش خش ایجاد کنید

597
00:34:11,867 --> 00:34:13,667
و گاهی اوقات آنها هستند
کاملا ساکت،

598
00:34:13,767 --> 00:34:16,266
شما حتی نمی دانید که آنها
از کوه پایین می آیند

599
00:34:16,367 --> 00:34:18,066
تا زمانی که واقعاً به شما ضربه بزنند.

600
00:34:18,166 --> 00:34:19,667
CARLITOS PAEZ از طریق
مترجم: خیلی سریع،

601
00:34:19,767 --> 00:34:23,133
چیزی شبیه صدا را احساس کردیم
یک بسته اسب در حال شارژ

602
00:34:23,233 --> 00:34:25,467
به سمت ما که از بالا می آید.

603
00:34:25,567 --> 00:34:29,233
فرناندو پارادو: همینطور بود
چیزی خیلی سریع

604
00:34:32,266 --> 00:34:35,233
صدا را شنیدم و
به سمت راستم نگاه کردم.

605
00:34:35,333 --> 00:34:37,400
و در آن لحظه،
بهمن به هواپیما اصابت کرد

606
00:34:42,767 --> 00:34:44,767
بهمن آمد
پایین از کوه

607
00:34:44,867 --> 00:34:48,433
درست رفت
انتهای باز بدنه،

608
00:34:48,533 --> 00:34:51,967
منفجر کردن دیوار که آنها
برای کمک به محافظت از آنها ساخته شده بود

609
00:34:52,066 --> 00:34:54,100
و همه را دفن کرد
افرادی که داخل بودند

610
00:34:54,200 --> 00:34:55,333
فرناندو پارادو:
دو ثانیه بعد،

611
00:34:55,433 --> 00:34:56,800
من کاملاً دفن شدم
کنار بهمن

612
00:34:56,900 --> 00:34:57,934
CARLITOS PAEZ
از طریق مترجم:

613
00:34:58,033 --> 00:35:00,667
به سرعت، تن ها برف
وارد بدنه شد

614
00:35:00,767 --> 00:35:02,967
و ما را به طور کامل دفن کردند.

615
00:35:03,066 --> 00:35:05,400
من کاملا در دام افتادم
این برف و بهمن

616
00:35:05,500 --> 00:35:09,867
و این کشنده ترین است
سکوت ممکن است تصور کنید

617
00:35:09,967 --> 00:35:11,200
نمی توانستم حرکت کنم.

618
00:35:11,300 --> 00:35:14,033
اسکات تاپفر: شما گیر کرده اید
در این موقعیت منحرف

619
00:35:14,133 --> 00:35:17,300
شما می توانید با آن به عقب خم شوید
پاشنه های خود را به سر شما

620
00:35:17,400 --> 00:35:22,000
شما می توانید در موقعیتی باشید که
درد غیر قابل تحمل است

621
00:35:22,100 --> 00:35:24,166
و با این حال شما نمی توانید
یا دیگر نفس بکش

622
00:35:24,266 --> 00:35:27,500
می تواند وحشتناک باشد،
راه وحشتناک برای مردن

623
00:35:27,600 --> 00:35:30,600
احساس کردم دارم میمیرم و
بعد لبخندی روی لبم آمد

624
00:35:30,700 --> 00:35:34,100
چون متوجه شدم که
همه چیز تمام شد

625
00:35:34,200 --> 00:35:37,266
شما فقط می توانید
زنده بمان، می دانی،

626
00:35:37,367 --> 00:35:40,967
سه دقیقه بدون اکسیژن
بنابراین اگر به اندازه کافی ندارید

627
00:35:41,066 --> 00:35:44,100
اکسیژن برای نفس کشیدن، شما خواهید مرد
در آن سه چهار دقیقه

628
00:35:44,200 --> 00:35:45,200
چارچوب زمانی

629
00:35:45,300 --> 00:35:47,367
اسکات تاپفر: احتمالا
حدود 75%

630
00:35:47,467 --> 00:35:49,200
از افرادی که هستند
مدفون در بهمن

631
00:35:49,300 --> 00:35:50,500
از خفگی می میرند

632
00:35:50,600 --> 00:35:51,700
CARLITOS PAEZ
از طریق مترجم:

633
00:35:51,800 --> 00:35:55,266
روی هارلی موفق شد
بیرون و سپس من بیرون آمدم.

634
00:35:55,367 --> 00:35:58,533
اولین چیزی که می خواستیم
انجام این کار این بود که دوستانمان را بیرون بیاوریم.

635
00:35:58,633 --> 00:36:01,200
دیگو استورم، نیکولیچ.

636
00:36:01,300 --> 00:36:03,633
اما وقتی به آنها رسیدم،
هر دو مرده بودند

637
00:36:03,734 --> 00:36:05,867
اسکات تاپفر: این باید باشد
وحشت باورنکردنی بوده است

638
00:36:05,967 --> 00:36:06,667
وضعیت

639
00:36:06,767 --> 00:36:07,633
حالا من چیکار کنم؟

640
00:36:07,734 --> 00:36:08,600
چه کار کنم؟

641
00:36:08,700 --> 00:36:10,300
همه آنها در این هستند
فضای محدود

642
00:36:10,400 --> 00:36:12,333
اما به محض اینکه شما
حرکت برف، شما هستید

643
00:36:12,433 --> 00:36:14,667
انباشته کردن آن بر روی دیگری
مردم چون مال همه

644
00:36:14,767 --> 00:36:15,834
خیلی تنگ بسته بندی شده

645
00:36:15,934 --> 00:36:17,166
CARLITOS PAEZ
از طریق مترجم:

646
00:36:17,266 --> 00:36:20,033
ما به جستجوی مردم ادامه دادیم،
کشف آنچه می توانستیم

647
00:36:20,133 --> 00:36:21,300
گوستاوو زربینو
از طریق مترجم:

648
00:36:21,400 --> 00:36:25,133
چشمامو باز کردم و من
فهمید که من زنده ام

649
00:36:25,233 --> 00:36:26,600
و مرا بیرون آوردند.

650
00:36:26,700 --> 00:36:28,166
روی هارلی همه چیز را گرفت
برف از صورتم

651
00:36:28,266 --> 00:36:29,300
CARLITOS PAEZ
از طریق مترجم:

652
00:36:29,400 --> 00:36:31,400
و من به یاد دارم که نگاه کردم
برای تنها زنی که

653
00:36:31,500 --> 00:36:35,100
در آن زمان زنده بود،
که لیلیانا متول بود.

654
00:36:35,200 --> 00:36:38,600
دنبالش گشتم، پیدا کردم
رئیس ناندو پارادو،

655
00:36:38,700 --> 00:36:41,567
و او توانست زنده بماند.

656
00:36:41,667 --> 00:36:46,467
این بهمن کشته شد
میدونی ما هشت نفریم

657
00:36:46,567 --> 00:36:49,667
هشت نفر از بچه های ما بودند
توسط بهمن کشته شد

658
00:36:49,767 --> 00:36:52,200
[پخش موسیقی]

659
00:37:00,100 --> 00:37:01,367
این فقط یک ضربه وحشیانه دیگر است.

660
00:37:01,467 --> 00:37:03,767
انگار همه چیز نمی تواند
به نظر می رسد بدتر شود،

661
00:37:03,867 --> 00:37:07,967
می دانی، بهمن می آید، می کشد
هشت نفر از آنها در آن نقطه.

662
00:37:08,066 --> 00:37:10,367
و سخت است
تصور کن، فکر می کنم

663
00:37:10,467 --> 00:37:13,400
تو در دام افتاده ای
این فضای کوچک

664
00:37:13,500 --> 00:37:16,166
در حال حاضر، آن را به طور کامل
هواپیما را پوشاند

665
00:37:16,266 --> 00:37:20,333
هیچ نوری وجود ندارد، و اکنون
فضای کمی دارند

666
00:37:20,433 --> 00:37:22,667
و کمی از
اکسیژن برای زنده ماندن

667
00:37:22,767 --> 00:37:25,834
و آنها در بالای خود هستند
دوستان مرده، آنهایی که بودند

668
00:37:25,934 --> 00:37:28,934
فقط به عنوان مثال زنده قبل از

669
00:37:29,033 --> 00:37:32,133
و آنها باید سه تا زنده بمانند
روزها و چیزی شبیه به آن

670
00:37:32,233 --> 00:37:39,200
فکر کنم فقط یکی از اونها باشه
وحشتناک ترین شرایط شما

671
00:37:39,300 --> 00:37:40,667
حتی می تواند تصور کند

672
00:37:40,767 --> 00:37:45,467
اولین نگرانی ما این بود که
مثل یک زیردریایی دفن شود

673
00:37:45,567 --> 00:37:47,500
بدون برق در
کف اقیانوس

674
00:37:47,600 --> 00:37:50,033
می دونی، بالای سرت آب داری،
چگونه از آنجا خارج می شوید؟

675
00:37:50,133 --> 00:37:51,500
و همچنین، هوا داشتیم.

676
00:37:51,600 --> 00:37:54,333
پس گفتیم باشه
زیاد حرکت نکن

677
00:37:54,433 --> 00:37:58,800
نفس بکش، آهسته نفس بکش زیرا
نمی دانیم هوا داریم یا نه

678
00:37:58,900 --> 00:38:02,633
خیلی از بچه ها گفتند
باشه چه ربطی داره

679
00:38:02,734 --> 00:38:04,100
مطمئناً هوا وجود ندارد.

680
00:38:04,200 --> 00:38:05,000
ما دفن شده ایم.

681
00:38:05,100 --> 00:38:06,300
ما مرده ایم.

682
00:38:06,400 --> 00:38:10,400
اگر از این وضعیت خارج شویم
دفن، این بدنه،

683
00:38:10,500 --> 00:38:14,467
ما در همان وضعیت خواهیم بود
که قبلا سرگردان بودیم

684
00:38:14,567 --> 00:38:15,867
در وسط آند گم شد.

685
00:38:15,967 --> 00:38:16,667
کسی دنبال ما نیست

686
00:38:16,767 --> 00:38:17,600
ما غذا نداریم

687
00:38:17,700 --> 00:38:18,667
آب نداریم

688
00:38:18,767 --> 00:38:19,467
ما سردیم

689
00:38:19,567 --> 00:38:20,533
به هر حال میمیریم

690
00:38:20,633 --> 00:38:23,467
بنابراین ما در حال حاضر
دفن شد، بیا اینجا بمانیم.

691
00:38:23,567 --> 00:38:26,300
RICARDO PEÑA: حالا، آنها باید
از دوستان خودشان بخورند

692
00:38:26,400 --> 00:38:27,867
که همانجا بودند

693
00:38:27,967 --> 00:38:32,133
حتی بدتر از آن، می دانید، من
یعنی داستان بازماندگان

694
00:38:32,233 --> 00:38:36,934
آیا آنقدر زیاد بود
لحظات شدید

695
00:38:37,033 --> 00:38:38,934
فرناندو پارادو: من فکر می کنم
روح انسان قوی تر است

696
00:38:39,033 --> 00:38:41,433
از واقعیت گاهی اوقات

697
00:38:41,533 --> 00:38:46,100
و از خود پرسیدیم
ما چه کار می کنیم، می دانید؟

698
00:38:46,200 --> 00:38:48,200
حداقل نفس می کشیم.

699
00:38:48,300 --> 00:38:51,166
و اگر هستیم
نفس می کشیم، ما زنده ایم

700
00:38:51,266 --> 00:38:55,300
بجنگیم تا
نفس را متوقف می کنیم

701
00:38:55,400 --> 00:38:58,600
من یکی را پیدا کردم
قطب هایی که تو

702
00:38:58,700 --> 00:39:01,734
تسمه هایی برای نگه داشتن چمدان.

703
00:39:01,834 --> 00:39:05,400
و یکی از آنها وجود داشت
این قطب ها در کف

704
00:39:05,500 --> 00:39:12,166
و من از آن برای ایجاد یک سوراخ استفاده کردم
در بالای بدنه

705
00:39:12,266 --> 00:39:15,433
تا هوا وارد شود

706
00:39:15,533 --> 00:39:19,633
من همیشه فکر می کنم که اگر
بهمن اتفاق نیفتاده بود

707
00:39:19,734 --> 00:39:21,767
ما نمی توانستیم زنده بمانیم

708
00:39:21,867 --> 00:39:23,033
و مردم می گویند چرا؟

709
00:39:23,133 --> 00:39:28,467
و به عقب نگاه می کنم و می گویم:
خب اول بهمن

710
00:39:28,567 --> 00:39:30,567
هواپیما را پوشاند،
و تمام کولاک ها

711
00:39:30,667 --> 00:39:33,166
و تمام طوفان ها تمام شد.

712
00:39:33,266 --> 00:39:36,400
بنابراین ضربه ای به ما وارد نشد
مستقیماً توسط طوفان ها

713
00:39:36,500 --> 00:39:40,300
و دوم اینکه ما می توانستیم صبر کنیم
یک و نیم دیگر وجود دارد

714
00:39:40,400 --> 00:39:43,734
ماه ها چون داشتیم
هشت جسد دیگر

715
00:39:43,834 --> 00:39:47,233
و فکر کردن به آن بسیار سخت است
در مورد آن، اما این یک واقعیت است.

716
00:39:54,066 --> 00:39:55,867
من ترسیده بودم.

717
00:39:55,967 --> 00:39:57,033
نمیدونستم چیکار کنم

718
00:39:57,133 --> 00:39:59,500
من فقط خودم را دنبال کردم
قلب، شهود من

719
00:39:59,600 --> 00:40:03,467
می خواستم برگردم پیش پدرم
و من در نظر نگرفتم

720
00:40:03,567 --> 00:40:07,367
تمام خطراتی که
آن چیزهایی که درگیر هستند

721
00:40:07,467 --> 00:40:11,333
اگر می دانستیم چه داریم
قرار بود روبرو شوند،

722
00:40:11,433 --> 00:40:13,500
ما هرگز شروع نمی کردیم

723
00:40:13,600 --> 00:40:16,033
[پخش موسیقی]

724
00:40:28,266 --> 00:40:29,767
RICARDO PEÑA: به این ترتیب
برف اطرافش آب شد

725
00:40:29,867 --> 00:40:33,166
بدنه را داخل گذاشت
کمی یک پایه

726
00:40:33,266 --> 00:40:35,333
بنابراین بسیار ناپایدار بود و
در واقع آنها می ترسیدند

727
00:40:35,433 --> 00:40:37,633
که قرار بود
به داخل شکاف بغلتید.

728
00:40:37,734 --> 00:40:40,066
اریک جانسون: بالای سر
هفته ها، می دانید، آنها

729
00:40:40,166 --> 00:40:43,700
وارد یک روال از
خشک کردن هواپیما،

730
00:40:43,800 --> 00:40:45,934
و خشک شدن
پدهای خواب آنها،

731
00:40:46,033 --> 00:40:48,734
و جمع آوری آب
و جمع آوری غذا

732
00:40:48,834 --> 00:40:52,233
و دوباره پایین می آید
به یک روال اصول اولیه

733
00:40:52,333 --> 00:40:54,967
آنها در الف بودند
وضعیت بقا

734
00:40:55,066 --> 00:40:58,400
فرناندو پارادو: بیشترین
مکان امن در آن کنترل از راه دور

735
00:40:58,500 --> 00:41:00,133
منظره بدنه بود.

736
00:41:00,233 --> 00:41:03,567
یعنی مثل یک بود
کلبه، مانند یک ایگلو بود،

737
00:41:03,667 --> 00:41:07,000
و راحتی بود
داخل آن مکان

738
00:41:07,100 --> 00:41:09,133
تو فقط بیرون آمدی
آنجا چون تو

739
00:41:09,233 --> 00:41:13,500
باید پیاده‌روی می‌کردی، باید آزمایش می‌کردی
چیزها، باید کاوش می کردید.

740
00:41:13,600 --> 00:41:17,266
اد ویستورز: می دانید، آند
یک رشته کوه شگفت انگیز هستند

741
00:41:17,367 --> 00:41:20,500
آنها کل را کش می دهند
طول آمریکای جنوبی

742
00:41:20,600 --> 00:41:22,533
آنها ناهموار هستند، آنها قد بلند هستند.

743
00:41:22,633 --> 00:41:24,633
هوا رقیق است
فقط در آند

744
00:41:24,734 --> 00:41:26,567
مانند هر مرتفع دیگری
کوه های جهان

745
00:41:26,667 --> 00:41:30,967
بنابراین بسیار چالش برانگیز است
و محدوده دشوار

746
00:41:31,066 --> 00:41:32,967
از کوه ها برای صعود

747
00:41:33,066 --> 00:41:34,800
فرناندو پارادو: اولین
بچه هایی که هواپیما را ترک کردند

748
00:41:34,900 --> 00:41:39,867
برای اولین بار، آنها فقط
حدود 250 یارد دور شد

749
00:41:39,967 --> 00:41:42,734
بدنه، و آنها پیدا کردند
راه رفتن در اعماق آن بسیار دشوار است

750
00:41:42,834 --> 00:41:46,834
برف، شکاف، آن
مجبور شدند برگردند

751
00:41:46,934 --> 00:41:48,033
CARLITOS PAEZ
از طریق مترجم:

752
00:41:48,133 --> 00:41:50,100
خیلی سخت بود
از هواپیما بیرون برو

753
00:41:50,200 --> 00:41:53,400
خیلی سخت بود چون
هواپیما، به نوعی،

754
00:41:53,500 --> 00:41:55,066
از شما محافظت خواهد کرد

755
00:41:55,166 --> 00:41:57,266
من در سه اکسپدیشن بیرون رفتم.

756
00:41:57,367 --> 00:42:00,066
رفت بیرون و برگشت
همیشه سعی می کند نگاه کند

757
00:42:00,166 --> 00:42:01,900
برای دم هواپیما

758
00:42:02,000 --> 00:42:07,200
و در آخرین سفر،
یادمه که تسلیم شدم

759
00:42:07,300 --> 00:42:08,533
گوستاوو زربینو
از طریق مترجم:

760
00:42:08,633 --> 00:42:12,300
بیشتر با چشم بر می گردم
کور شده، سوخته از برف

761
00:42:12,400 --> 00:42:14,367
چون من این کار را نکردم
هر سایه ای داشته باشد

762
00:42:14,467 --> 00:42:16,633
و شل شد
دندان ها و پاهایم

763
00:42:16,734 --> 00:42:18,734
عملا گانگرن شده بودند.

764
00:42:18,834 --> 00:42:22,200
خیلی سخت بود چون
تو مثل یک حشره احساس کردی

765
00:42:22,300 --> 00:42:24,000
در برابر بزرگ ترین
نیروهای طبیعت

766
00:42:24,100 --> 00:42:25,333
CARLITOS PAEZ
از طریق مترجم:

767
00:42:25,433 --> 00:42:29,367
این داستان ساده تر بودن است
مردن از زندگی کردن

768
00:42:29,467 --> 00:42:33,200
جذاب ترین
گزینه مردن بود

769
00:42:33,300 --> 00:42:35,734
ما مخلوقات هستیم
یادگیری، می دانید،

770
00:42:35,834 --> 00:42:37,900
و ما باید تجربه کسب می کردیم.

771
00:42:38,000 --> 00:42:40,000
اگر بخواهیم تلاش کنیم
سفرهای بیشتر،

772
00:42:40,100 --> 00:42:42,467
ما باید باشیم
بیشتر مراقب باشیم، ما

773
00:42:42,567 --> 00:42:43,967
باید مجهزتر شوند.

774
00:42:44,066 --> 00:42:46,900
ED VIESTURS: هر گونه بقا
داستانی که در موردش خواندی،

775
00:42:47,000 --> 00:42:49,333
چه در یک جزیره کویری باشد
یا در وسط اقیانوس

776
00:42:49,433 --> 00:42:52,767
یا در کوه ها، مردم
به سادگی از روی ناامیدی

777
00:42:52,867 --> 00:42:56,133
بداهه می کنند و می سازند
و چیزها را بسازید

778
00:42:56,233 --> 00:42:58,166
که آنها برای زنده ماندن نیاز دارند.

779
00:42:58,266 --> 00:43:00,633
[پخش موسیقی]

780
00:43:03,433 --> 00:43:05,834
فرناندو پارادو: یک بار
چند برف ایجاد کرده بودیم

781
00:43:05,934 --> 00:43:09,000
کفش، من انتخاب شدم
به عنوان رهبر اعزامی

782
00:43:09,100 --> 00:43:12,400
چون احتمالا به خواست من
تا از آنجا بروم و نگاه کنم

783
00:43:12,500 --> 00:43:14,867
برای پدرم و
به سمت او برگرد

784
00:43:14,967 --> 00:43:17,633
و بعد گفتم: باشه، ما
باید تجهیزات را تست کرد

785
00:43:17,734 --> 00:43:19,834
باید جلوتر برویم
پایین دره

786
00:43:19,934 --> 00:43:23,467
تا ببینیم چه واکنشی نشان می دهیم
خودمان به عنوان یک تیم

787
00:43:23,567 --> 00:43:25,333
پیرز پل خواند: ناندو
به نوعی تبدیل شد، می دانید،

788
00:43:25,433 --> 00:43:27,233
چه در یک مدرسه شبانه روزی
پسر سر را صدا کرد.

789
00:43:27,333 --> 00:43:29,667
منظورم اینه که اون یه جورایی بود...

790
00:43:29,767 --> 00:43:31,533
پسران کوچکتر
به او نگاه کرد

791
00:43:31,633 --> 00:43:34,000
[پخش موسیقی]

792
00:43:38,200 --> 00:43:39,600
فرناندو پارادو:
روبرتو، آنتونیو، خودم،

793
00:43:39,700 --> 00:43:45,066
یک روز صبح رفتیم تا تلاش کنیم
تا جایی که توانستیم دور شویم

794
00:43:45,166 --> 00:43:48,600
از هواپیما و
در روز برگرد

795
00:43:48,700 --> 00:43:49,867
امتحان بود

796
00:43:49,967 --> 00:43:52,567
تحقیقی بود و
توسعه، می توانید آن را صدا کنید.

797
00:43:52,667 --> 00:43:55,333
و شروع کردیم به پایین رفتن
دره، پایین دره،

798
00:43:55,433 --> 00:43:56,533
پایین دره

799
00:43:56,633 --> 00:44:00,166
و ناگهان، به محض
از تپه کوچکی گذشتیم،

800
00:44:00,266 --> 00:44:02,500
ما دم را دیدیم

801
00:44:02,600 --> 00:44:06,166
دم پرواز کرده بود، داشت
از بدنه جدا شده است

802
00:44:06,266 --> 00:44:08,467
و آن را چرخ کرده بود
پایین کوه

803
00:44:08,567 --> 00:44:10,433
و در دره بود.

804
00:44:10,533 --> 00:44:12,133
تعداد کمی بودند
چمدان ها آنجا

805
00:44:12,233 --> 00:44:16,133
و فورا، ما
برای غذا جستجو کرد

806
00:44:16,233 --> 00:44:22,533
ما فقط یک جعبه کوچک پیدا کردیم
شکلات و دوربین

807
00:44:22,633 --> 00:44:25,500
ما هم یه چیزی پیدا کردیم
خیلی جالب بود

808
00:44:25,600 --> 00:44:27,433
که باتری ها بودند.

809
00:44:27,533 --> 00:44:31,200
باتری های 24 ولتی که بودند
آنجا در دم نصب شده است.

810
00:44:31,300 --> 00:44:33,467
و ما گفتیم باشه
ما باتری داریم،

811
00:44:33,567 --> 00:44:36,433
ما در کابین خلبان رادیو داریم.

812
00:44:36,533 --> 00:44:39,834
شاید بتونیم درست کنیم
این رادیوها کار می کنند

813
00:44:39,934 --> 00:44:42,066
بنابراین ما تصمیم گرفتیم
شب را آنجا بگذران،

814
00:44:42,166 --> 00:44:46,133
و روز بعد، همه رفتیم
راه رسیدن به بدنه

815
00:44:46,233 --> 00:44:47,500
دوباره

816
00:44:47,600 --> 00:44:52,934
و گفتیم باشه، باید بگیریم
رادیوهای کابین خلبان

817
00:44:53,033 --> 00:44:54,100
روی به ما کمک کرد.

818
00:44:54,200 --> 00:44:57,734
همانطور که او یک را جمع کرده است
واحد استریو در خانه اش،

819
00:44:57,834 --> 00:45:00,133
ما او را اعلام کردیم
کارشناس رادیو

820
00:45:00,233 --> 00:45:03,667
اما شما می دانید، که اتصال
تجهیزات رادیویی به باتری ها

821
00:45:03,767 --> 00:45:04,600
آسان نیست

822
00:45:04,700 --> 00:45:06,166
ما هیچ شناختی نداشتیم

823
00:45:06,266 --> 00:45:09,734
و از قسمت پشت
آن رادیوها، بسته های کابلی

824
00:45:09,834 --> 00:45:11,900
بیرون آمد که مجبور شدیم آن را قطع کنیم.

825
00:45:12,000 --> 00:45:15,100
چگونه آنها را به هم وصل کنیم
کابل به باتری؟

826
00:45:15,200 --> 00:45:17,066
غیر ممکن است، می دانید.

827
00:45:17,166 --> 00:45:18,266
آنها هرگز کار نکردند.

828
00:45:18,367 --> 00:45:23,900
و یک امید دیگر
به طور کامل نابود شد

829
00:45:24,000 --> 00:45:26,100
و ما خیلی افسرده بودیم
چون زیاد گذاشته بودیم

830
00:45:26,200 --> 00:45:28,133
امید در رادیو به کار.

831
00:45:32,367 --> 00:45:35,100
وقتی ما پیدا کردیم
دوربین روی دم،

832
00:45:35,200 --> 00:45:37,266
یادمه گفتم
باشه رول داره

833
00:45:37,367 --> 00:45:41,033
بیا عکس بگیریم
چون شاید این دوربین

834
00:45:41,133 --> 00:45:42,433
پیدا خواهد شد.

835
00:45:42,533 --> 00:45:47,066
شاید 50، 60، 100 سال دیگر
و آنها رول را آشکار خواهند کرد

836
00:45:47,166 --> 00:45:49,166
و آنها این را خواهند دید
مردم اینجا زندگی می کردند

837
00:45:49,266 --> 00:45:53,166
زیرا در ذهن ما،
قرار بود بمیریم

838
00:45:53,266 --> 00:45:54,800
بنابراین ما عکس گرفتیم.

839
00:45:54,900 --> 00:45:57,767
[پخش موسیقی]

840
00:46:05,400 --> 00:46:06,500
گوستاوو زربینو
از طریق مترجم:

841
00:46:06,600 --> 00:46:08,633
یک شب، آرتورو
چیزی به سمتم پرت کرد،

842
00:46:08,734 --> 00:46:11,233
و او گفت که هست
در درد زیاد

843
00:46:11,333 --> 00:46:14,700
بنابراین من او و او را پایین آوردم
به من گفت که او در حال مرگ است.

844
00:46:14,800 --> 00:46:18,166
بنابراین برای حدود یک ساعت،
شروع به CPR کردم.

845
00:46:18,266 --> 00:46:22,133
وقتی متوقف شدم، او مشغول بازی بود
انگار قراره بمیره

846
00:46:22,233 --> 00:46:24,400
و همینطور ادامه دادم تا اینکه
بالاخره بهش گفتم

847
00:46:24,500 --> 00:46:26,533
دیگه نمیتونستم انجامش بدم

848
00:46:26,633 --> 00:46:30,700
و او واقعاً آرام شد و او
اینجوری دستامو رها کن

849
00:46:30,800 --> 00:46:35,100
و با این نگاه مرد
شادی در چهره اش

850
00:46:35,200 --> 00:46:37,600
[پخش موسیقی]

851
00:46:44,367 --> 00:46:46,233
فرناندو پارادو: در
مورد نوما تورکاتی،

852
00:46:46,333 --> 00:46:49,233
وضعیت جسمانی او گفت
او که قرار است بمیرد،

853
00:46:49,333 --> 00:46:51,100
که چاره ای نبود

854
00:46:51,200 --> 00:46:52,433
و زنده نماند.

855
00:46:52,533 --> 00:46:54,233
گوستاوو زربینو از طریق
مترجم: ما خیلی او را ترک کردیم

856
00:46:54,333 --> 00:46:55,900
و هرگز شکایت نکرد.

857
00:46:56,000 --> 00:46:58,000
او با وزن 55 پوند درگذشت.

858
00:47:02,867 --> 00:47:06,500
در انتظار او
وحشتناک در آن

859
00:47:06,600 --> 00:47:09,500
نقطه زمانی که شما هستید
محکوم به مرگ

860
00:47:09,600 --> 00:47:12,533
[پخش موسیقی]

861
00:47:26,266 --> 00:47:28,533
من به صحبت کردن با روبرتو ادامه دادم.

862
00:47:28,633 --> 00:47:31,066
روبرتو، باید بریم بیرون
در اسرع وقت از اینجا

863
00:47:31,166 --> 00:47:33,233
ما نتوانستیم تلاش کنیم
فرار به جنوب

864
00:47:33,333 --> 00:47:34,867
چون نمی دانستیم
جایی که داشتیم می رفتیم

865
00:47:34,967 --> 00:47:37,834
به سمت شمال، شمال
بخشی از آمریکای جنوبی

866
00:47:37,934 --> 00:47:40,834
برای ما در شرق،
کل آند را گذاشت.

867
00:47:40,934 --> 00:47:45,000
اما در غرب شیلی بود و
ما باید آن کشور را هدف قرار می دادیم.

868
00:47:52,233 --> 00:47:55,367
خلبان قبل از مرگش
گفته بود که از آند گذشتیم

869
00:47:55,467 --> 00:47:56,800
و شیلی در غرب است.

870
00:47:56,900 --> 00:47:58,967
و این، به غرب
شیلی است، یک نوع شد

871
00:47:59,066 --> 00:48:04,333
شعار، آن نوع دگم
که هیچ یک از آنها نمی توانستند شک کنند.

872
00:48:07,800 --> 00:48:09,633
فرناندو پارادو: نداشتیم
می دانم که آیا ما در آرژانتین بودیم.

873
00:48:09,734 --> 00:48:12,533
و شیلی، فقط ما
آن را به غرب می دانست

874
00:48:12,633 --> 00:48:15,667
شیلی به خاطر آفتاب بود.

875
00:48:15,767 --> 00:48:18,467
یکی را صعود می کردیم
کوه، و از بالا،

876
00:48:18,567 --> 00:48:22,834
سبز خواهیم دید
چراغ دره های شهر ما

877
00:48:22,934 --> 00:48:23,734
در افق

878
00:48:27,200 --> 00:48:30,000
به سمت غرب، ما
نجات خواهد یافت.

879
00:48:30,100 --> 00:48:33,000
اطلاعات آنها نشان داده شد
که تصمیم عاقلانه

880
00:48:33,100 --> 00:48:34,400
غرب بود

881
00:48:34,500 --> 00:48:36,633
آنها فکر می کردند که بر روی آن یال است
دره های سبز خواهند بود

882
00:48:36,734 --> 00:48:38,033
شیلی

883
00:48:38,133 --> 00:48:40,967
در شرق، نه تنها آنها
فکر کنید که کل آند بود

884
00:48:41,066 --> 00:48:44,166
وجود دارد، اما چیزی وجود ندارد
واقعا برای آنها دلگرم کننده است

885
00:48:44,266 --> 00:48:47,900
غیر از واقعیت
که سراشیبی است

886
00:48:48,000 --> 00:48:52,433
بازماندگان متوجه نشدند
اگر آنها به شرق می رفتند

887
00:48:52,533 --> 00:48:57,333
در آن دره، یک وجود دارد
هتل 18 مایلی از آنها فاصله دارد.

888
00:48:57,433 --> 00:48:59,934
[پخش موسیقی]

889
00:49:06,667 --> 00:49:10,633
[پخش موسیقی]

890
00:49:13,633 --> 00:49:16,900
فاصله هتل 18 مایل است.

891
00:49:17,000 --> 00:49:22,467
این یک پیاده روی جهنمی است
برای رسیدن به آن نقطه

892
00:49:22,567 --> 00:49:26,467
ریکاردو پنا: و روی آن است
طرف دیگر رودخانه هتل

893
00:49:26,567 --> 00:49:28,000
این رودخانه نیز بسیار بزرگ است.

894
00:49:28,100 --> 00:49:29,433
شما واقعاً می توانید از آن عبور کنید.

895
00:49:29,533 --> 00:49:30,934
پس به احتمال زیاد
نمی شد

896
00:49:31,033 --> 00:49:33,734
قادر به رسیدن به دیگری
سمت، جایی که هتل بود.

897
00:49:33,834 --> 00:49:36,667
بنابراین آن را - آن را آسان به دوم
زمانی که همه چیز را می دانید حدس بزنید

898
00:49:36,767 --> 00:49:37,467
دیگر

899
00:49:37,567 --> 00:49:38,367
اما آنها انجام دادند.

900
00:49:44,633 --> 00:49:47,567
و ناندو بود
بسیار ناامید از -

901
00:49:47,667 --> 00:49:49,667
تا از آنجا خارج شود
زیرا او - او

902
00:49:49,767 --> 00:49:51,400
می خواست برگردد به
پدرش و به او بگو

903
00:49:51,500 --> 00:49:53,333
که همه چیز از دست نرفت

904
00:49:53,433 --> 00:49:56,033
ناندو خیلی مشتاق رفتن بود.

905
00:49:56,133 --> 00:49:57,900
پیرز راول خواند: او این را داشت
عزم فوق العاده

906
00:49:58,000 --> 00:50:00,266
برای رفتن و گرفتن
برگشت به پدرش

907
00:50:00,367 --> 00:50:03,900
فکر می کنم او متوجه این موضوع شده است
یا خودش را بیرون آورد

908
00:50:04,000 --> 00:50:07,033
از آنجا یا به احتمال زیاد
قرار بود همه بمیرند

909
00:50:07,133 --> 00:50:09,400
پیرز راول خواند: فکر می کنم
بقیه معطل کردند،

910
00:50:09,500 --> 00:50:11,667
تردید کردند،
او را عقب نگه داشتند،

911
00:50:11,767 --> 00:50:15,266
آنها فکر کردند این کار درست نیست،
آنها آن را به تعویق می انداختند.

912
00:50:15,367 --> 00:50:16,500
سخت است بدانیم چرا.

913
00:50:16,600 --> 00:50:18,400
من فکر می کنم تا حدی به این دلیل -
چون ترسیده بودند

914
00:50:18,500 --> 00:50:19,266
او ممکن است شکست بخورد

915
00:50:19,367 --> 00:50:21,433
او هم همین را داشت
زمان فهمید

916
00:50:21,533 --> 00:50:22,600
که به حمایت نیاز داشت

917
00:50:22,700 --> 00:50:24,000
روبرتو کانسا:
بنابراین او از من خواست که -

918
00:50:24,100 --> 00:50:25,333
برای رفتن با او

919
00:50:25,433 --> 00:50:27,400
و من آن را در
هواپیما، آنجا

920
00:50:27,500 --> 00:50:30,166
افراد زیادی هل می دادند
ناندو و گرفتن ناندو

921
00:50:30,266 --> 00:50:31,867
به فکر خروج از آنجا افتاد.

922
00:50:31,967 --> 00:50:33,333
اما آنها با او نمی روند.

923
00:50:33,433 --> 00:50:36,834
بنابراین من فکر کردم که این
رفتار بسیار بزدلانه ای بود

924
00:50:36,934 --> 00:50:41,233
حمایت از کسی،
اما نه به طور کامل

925
00:50:41,333 --> 00:50:42,600
روبرتو کانسا:
در آن لحظه، من

926
00:50:42,700 --> 00:50:46,500
فهمید که من آن پسر هستم
که می تواند ناندو داشته باشد.

927
00:50:46,600 --> 00:50:48,667
ناندو گفت چون
خیلی خوب میبینی

928
00:50:48,767 --> 00:50:49,900
شما می توانید نقشه ها را مدیریت کنید.

929
00:50:50,000 --> 00:50:51,300
و تو مرد خوش دستی هستی

930
00:50:51,400 --> 00:50:52,934
و - و من از تو می خواهم که بروی.

931
00:50:53,033 --> 00:50:55,266
روبرتو کانسا: و تن تن
تناسب اندام بود و ناندو تناسب اندام داشت،

932
00:50:55,367 --> 00:50:57,333
تناسب اندام داشتم

933
00:50:57,433 --> 00:51:00,667
آخرین اکسپدیشن بود
متشکل از پارادو، کانسا،

934
00:51:00,767 --> 00:51:01,900
و [نامفهوم].

935
00:51:02,000 --> 00:51:04,967
و کیسه خواب را داشتند.

936
00:51:05,066 --> 00:51:06,934
من این فکر را داشتم که
با عایق

937
00:51:07,033 --> 00:51:08,700
میتونی کیسه خواب درست کنی

938
00:51:08,800 --> 00:51:12,333
کارلیتوس پائز: اما من نه تنها
این ایده را داشتم، خودم آن را ساختم.

939
00:51:12,433 --> 00:51:16,700
و بدون شک این بود
غرور آفرین ترین لحظه زندگی من

940
00:51:16,800 --> 00:51:19,967
سهمی که من کردم
برای آن سفر نهایی،

941
00:51:20,066 --> 00:51:23,233
کیسه خوابی که درست کردم

942
00:51:23,333 --> 00:51:26,433
کارلیتوس با یک
سوزن و سیم مسی.

943
00:51:26,533 --> 00:51:28,367
آن قطعات را به هم بدوزید.

944
00:51:28,467 --> 00:51:30,400
ناندو پارادو: و ما ساختیم
مثل - مثل کیسه خواب که

945
00:51:30,500 --> 00:51:35,533
برای کنار آمدن با آن اساسی بود
سرما در - در منظره.

946
00:51:35,633 --> 00:51:36,767
وقتی من به یک
صعود کن، می دانی،

947
00:51:36,867 --> 00:51:38,734
من یک چک لیست از تجهیزات دارم.

948
00:51:38,834 --> 00:51:42,533
تجهیزات هوای سرد،
چکمه های سنگین جامد،

949
00:51:42,633 --> 00:51:46,567
کرامپون هایی که به
چکمه هایی که به من کشش می دهند

950
00:51:46,667 --> 00:51:47,967
در برف

951
00:51:48,066 --> 00:51:52,867
دستکش تبر یخ، کلاه، عایق
لباس، چادر، کیسه خواب،

952
00:51:52,967 --> 00:51:54,400
طناب، لنگر.

953
00:51:54,500 --> 00:51:57,233
اد ویستورز: منظورم این است که...
یک انبوه تجهیزات وجود دارد

954
00:51:57,333 --> 00:52:00,467
که ما واقعا هرگز
وقتی ما می رویم بدون خروج از خانه

955
00:52:00,567 --> 00:52:01,500
به کوه ها

956
00:52:01,600 --> 00:52:03,767
و وقتی این بچه ها
تصادف کرد، می دانید،

957
00:52:03,867 --> 00:52:06,500
آنها بازیکنان راگبی بودند،
آنها برای تابستان لباس پوشیده بودند.

958
00:52:06,600 --> 00:52:09,166
اد ویستورز: و وارد شوید
وسط این قطب شمال

959
00:52:09,266 --> 00:52:12,834
بیابان، ممکن است بگویید
با هیچ چیز،

960
00:52:12,934 --> 00:52:14,567
این شاهکار بسیار شگفت انگیز بود

961
00:52:14,667 --> 00:52:15,900
ما باید بداهه بسازیم

962
00:52:16,000 --> 00:52:19,433
ما باید بسازیم و خلق کنیم
تجهیزات خودمان همینطور است

963
00:52:19,533 --> 00:52:20,900
که بتوانیم از اینجا برویم

964
00:52:21,000 --> 00:52:23,000
از قبل تصمیم گرفته بودیم
که ما سه تایی

965
00:52:23,100 --> 00:52:25,533
قرار بود ترک کنند
هواپیما به محض ما

966
00:52:25,633 --> 00:52:28,467
در هوا پنجره داشت

967
00:52:28,567 --> 00:52:32,000
ناندو پارادو: بالاخره،
12 دسامبر رفتیم.

968
00:52:32,100 --> 00:52:35,000
ما سه تایی

969
00:52:35,100 --> 00:52:36,000
راه افتادیم تا پیاده شویم.

970
00:52:36,100 --> 00:52:38,300
و ناندو برمی گردد،
و او به من می گوید

971
00:52:38,400 --> 00:52:42,900
کارلیتوس، قبل از رفتن، می خواهم
تا تسبیح تو را ببوسم

972
00:52:43,000 --> 00:52:44,967
کارلیتوس پائز: در ازای
که، او به من یک کفش کوچک می دهد

973
00:52:45,066 --> 00:52:46,200
و او به من می گوید

974
00:52:46,300 --> 00:52:48,767
کارلیتوس بهت قول میدم
که قراره برگردم

975
00:52:48,867 --> 00:52:50,133
برای این کفش دیگر

976
00:52:50,233 --> 00:52:53,767
که قرار بود بیاد
بازگشت تا این جفت را دوباره متحد کند.

977
00:52:53,867 --> 00:52:57,266
اما بعد اضافه می کند و این
مهمترین است.

978
00:52:57,367 --> 00:52:59,166
اما اگر این اتفاق نیفتد
اتفاق می افتد، و شما بچه ها

979
00:52:59,266 --> 00:53:04,400
باید از مادرم استفاده کنم
و خواهرم و انجامش بده

980
00:53:04,500 --> 00:53:06,433
و این چنین بود
عمل بزرگ چون او

981
00:53:06,533 --> 00:53:09,266
مجبور نبود آن را به ما بدهد
مجوز، اما او انجام داد.

982
00:53:14,867 --> 00:53:17,433
در غرب شیلی است،
و این ایده بود

983
00:53:17,533 --> 00:53:20,233
که در بدنه رها کردیم.

984
00:53:20,333 --> 00:53:23,033
تنها چیز قطعی
غرب شیلی بود.

985
00:53:27,233 --> 00:53:29,200
روبرتو کانسا:
در روز اول،

986
00:53:29,300 --> 00:53:32,033
ما خیلی خوشبین بودیم
و پر انرژی

987
00:53:32,133 --> 00:53:33,433
و در
ابتدای روز،

988
00:53:33,533 --> 00:53:35,934
همه چیز بسیار آسان است
چون همیشه خیلی سخته

989
00:53:36,033 --> 00:53:37,633
روبرتو کانسا: اما
با گذشت روز،

990
00:53:37,734 --> 00:53:38,967
برف شروع به آب شدن می کند

991
00:53:39,066 --> 00:53:41,600
ناندو پارادو: من هرگز نداشتم
قبلا ادعای هر کوهی داشت.

992
00:53:41,700 --> 00:53:45,333
پس من نمی دانستم
کاری که من انجام می دادم

993
00:53:45,433 --> 00:53:46,633
ولی خیلی سخت بود

994
00:53:46,734 --> 00:53:49,066
شما می دانید، در آن
ارتفاع، نفس میکشی

995
00:53:49,166 --> 00:53:51,400
و اکسیژن کمتری دریافت می کنید.

996
00:53:51,500 --> 00:53:53,266
ناندو پارادو: و من
به یاد داشته باشید که آن فیلم ها را دیدید

997
00:53:53,367 --> 00:53:56,633
با کوهنوردان، پیاده روی بسیار
به آرامی به سمت قله

998
00:53:56,734 --> 00:53:57,700
از کوه

999
00:53:57,800 --> 00:53:59,300
و من گفتم چرا نکنم
آنها سریعتر راه می روند؟

1000
00:53:59,400 --> 00:54:01,633
میدونی و بعد من
در شرایط بود،

1001
00:54:01,734 --> 00:54:03,800
و من فقط نتوانستم
سریع حرکت کن، میدونی

1002
00:54:03,900 --> 00:54:07,200
شما فقط پنج را بگیرید
نفس می کشد و یک پا را حرکت می دهد.

1003
00:54:07,300 --> 00:54:11,467
و سپس پای دیگر
و شما صعود می کنید و بالا می روید.

1004
00:54:11,567 --> 00:54:13,667
اد ویستورز: وقتی که بودند
در مواجهه با این دیواره اصلی،

1005
00:54:13,767 --> 00:54:18,567
آنها 2000 فوت داشتند
صعود برای انجام در 45 درجه

1006
00:54:18,667 --> 00:54:21,300
زاویه که کاملاً شیب دار است.

1007
00:54:21,400 --> 00:54:26,533
و برف یک مانع بود
به بالا رفتن آنها

1008
00:54:26,633 --> 00:54:28,300
و شما می توانید تصور کنید
بدون هیچ مهارتی،

1009
00:54:28,400 --> 00:54:31,633
بدون هیچ آموزشی، شما هستید
مثل یک بچه وقتی که هستی

1010
00:54:31,734 --> 00:54:33,066
با شیب برفی مواجه شد

1011
00:54:33,166 --> 00:54:34,266
شما سعی می کنید مستقیم به سمت بالا بروید.

1012
00:54:34,367 --> 00:54:36,100
شما ممکن است از خود استفاده کنید
دست ها و پاهای شما

1013
00:54:36,200 --> 00:54:37,667
شما در حال لیز خوردن یا سر خوردن هستید.

1014
00:54:37,767 --> 00:54:40,166
و برای هر قدم
که میری بالا،

1015
00:54:40,266 --> 00:54:41,934
نیم قدم به عقب می لغزی

1016
00:54:42,033 --> 00:54:45,200
ریکاردو پنا: سخت است
ترس از ناشناخته را توضیح دهید

1017
00:54:45,300 --> 00:54:48,734
که هیچ سرنخی از چیست
شما خود را وارد می کنید

1018
00:54:48,834 --> 00:54:49,967
می تواند وحشتناک باشد.

1019
00:54:50,066 --> 00:54:52,333
شما حتی در
کوهنوردی وقتی بدانیم

1020
00:54:52,433 --> 00:54:55,834
با چه چیزی روبرو هستیم، چه
مسیر این است که قله چیست،

1021
00:54:55,934 --> 00:54:58,834
آنچه در آن مستند شده است
و همه چیز

1022
00:54:58,934 --> 00:55:01,433
هنوز هم ترسناک است.

1023
00:55:01,533 --> 00:55:02,567
ناندو پارادو:
به نظر شجاعت میاد

1024
00:55:02,667 --> 00:55:03,633
به نظر می رسد -

1025
00:55:03,734 --> 00:55:05,467
و من می توانم به شما بگویم
این شجاعت نبود

1026
00:55:05,567 --> 00:55:06,600
ترس بود

1027
00:55:06,700 --> 00:55:08,433
و من پس از آن
طول کشید تا از طریق--

1028
00:55:08,533 --> 00:55:11,333
در عوض از طریق بخش های سنگی
برف که برف را ترک می کند

1029
00:55:11,433 --> 00:55:12,500
و این اتفاق افتاد.

1030
00:55:12,600 --> 00:55:14,166
و بزرگ بودند
سنگ ها پایین می آیند

1031
00:55:14,266 --> 00:55:16,166
چیزی که شما می دانید، ما
قراره ببندن

1032
00:55:16,266 --> 00:55:17,133
ناندو بیا پایین

1033
00:55:17,233 --> 00:55:19,467
این راهش نیست.

1034
00:55:19,567 --> 00:55:21,633
ناندو پارادو: من خیلی بودم...

1035
00:55:21,734 --> 00:55:23,233
خیلی هدر رفته، میدونی

1036
00:55:23,333 --> 00:55:26,133
وقتی به یکی رسیدیم
از قله های دروغین

1037
00:55:34,734 --> 00:55:35,467
گفتم من -

1038
00:55:35,567 --> 00:55:37,000
هیچ قدرتی در من نیست

1039
00:55:37,100 --> 00:55:38,867
شما می دانید، من نمی دانم
گفتم بیا

1040
00:55:38,967 --> 00:55:39,767
نفس میکشی؟

1041
00:55:39,867 --> 00:55:41,166
شما می دانید، شما هستید
هنوز نفس می کشد

1042
00:55:41,266 --> 00:55:42,400
بیا
شما می توانید آن را انجام دهید.

1043
00:55:42,500 --> 00:55:43,600
باشه

1044
00:55:43,700 --> 00:55:46,800
گفتم ادامه میدم
تا اینکه نفسم قطع میشه

1045
00:55:46,900 --> 00:55:48,900
ناندو پارادو: می دانی
این فکر من بود.

1046
00:55:49,000 --> 00:55:50,033
هیچ چیز عمیق تر

1047
00:55:50,133 --> 00:55:52,400
هیچ چیز مهم تر از این نیست

1048
00:55:52,500 --> 00:55:53,200
من زنده ام

1049
00:55:53,300 --> 00:55:54,000
دارم نفس میکشم

1050
00:55:54,100 --> 00:55:55,066
به راهم ادامه خواهم داد

1051
00:55:55,166 --> 00:55:56,567
و کیسه خواب را گذاشتیم.

1052
00:55:56,667 --> 00:55:58,834
و-- و باد می آید.

1053
00:55:58,934 --> 00:56:00,166
و رالی باورنکردنی بود.

1054
00:56:00,266 --> 00:56:01,900
فقط زیبا بود

1055
00:56:02,000 --> 00:56:03,400
روبرتو کانسا:
ماه فرود آمد.

1056
00:56:03,500 --> 00:56:04,700
و مقداری باران داشتیم.

1057
00:56:04,800 --> 00:56:06,667
و ما خوب بودیم
دم هواپیما

1058
00:56:06,767 --> 00:56:08,500
و گرفتن این باران
و من نمی توانستم باور کنم

1059
00:56:08,600 --> 00:56:13,900
که از مناظر لذت می بردم
بعد از تقلا و گریه

1060
00:56:14,000 --> 00:56:14,867
و گریه کردن

1061
00:56:22,266 --> 00:56:24,867
چیزی که با آن روبرو بودیم
بعد از روز اول

1062
00:56:24,967 --> 00:56:29,333
بالا رفتن از اولین کوه
چیزی که انتظار داشتم پیدا کنم نبود

1063
00:56:29,433 --> 00:56:30,600
ناندو پارادو:
روز اول فکر کردم

1064
00:56:30,700 --> 00:56:32,767
قرار بود داخل بشم
قله و نگاه کردن

1065
00:56:32,867 --> 00:56:34,000
در دره های سرسبز شیلی

1066
00:56:34,100 --> 00:56:38,066
اما نیمه راه بودیم
بالا رفتن از کوه

1067
00:56:38,166 --> 00:56:39,266
کارلیتوس پائز: چیست؟

1068
00:56:39,367 --> 00:56:41,800
خیلی ناامید کننده بود
برای سه روز اول

1069
00:56:41,900 --> 00:56:45,033
چون آنها را گرفت
سه روز برای صعود

1070
00:56:45,133 --> 00:56:48,767
چیزی که آنها فکر می کردند
فقط یک روز طول کشید، سه روز طول کشید.

1071
00:56:48,867 --> 00:56:50,066
کارلیتوس پائز: و
به مدت سه روز،

1072
00:56:50,166 --> 00:56:52,533
ما آنها را به عنوان نقاط کوچک می دیدیم
اون بالا روی کوه

1073
00:57:01,100 --> 00:57:02,567
ریکاردو پنا: آلبرتو
به دور نگاه می کرد

1074
00:57:02,667 --> 00:57:06,100
و دیدن یک خط فکر کردن
که می تواند یک جاده باشد

1075
00:57:06,200 --> 00:57:08,767
و غیر ممکن بود
آنها بگویند این بود یا نه

1076
00:57:08,867 --> 00:57:11,533
جاده خیلی
جالب است زیرا ناندو می گوید

1077
00:57:11,633 --> 00:57:13,500
که جاده وجود ندارد

1078
00:57:13,600 --> 00:57:14,800
روبرتو کانسا: اما
جاده آنجاست

1079
00:57:14,900 --> 00:57:19,700
و من برای همه چیز شرط می بندم
که من آن جاده را دیدم

1080
00:57:19,800 --> 00:57:23,200
ما در واقع اکنون می دانیم که چیست
او به جاده نگاه می کرد.

1081
00:57:23,300 --> 00:57:26,600
زمانی که آنجا بودم، من
عکس گرفت

1082
00:57:26,700 --> 00:57:29,000
ریکاردو پنا: و من متوجه شدم
که ما در واقع می توانستیم

1083
00:57:29,100 --> 00:57:31,900
ببین جاده ای که ما داریم
اکنون از شرق استفاده کنید

1084
00:57:32,000 --> 00:57:33,700
برای دسترسی به این دره

1085
00:57:33,800 --> 00:57:37,367
اما این بسیار جالب است
زیرا اگرچه این بود

1086
00:57:37,467 --> 00:57:44,734
پاسخ درست در آن
لحظه بسیار در یک شانس بود

1087
00:57:44,834 --> 00:57:46,500
در 1000 که جاده ای وجود داشت.

1088
00:57:46,600 --> 00:57:48,333
آنها در الف بودند
وضعیت بسیار سخت

1089
00:57:48,433 --> 00:57:51,100
قبلا داشتند
تلاش زیادی کرد

1090
00:57:51,200 --> 00:57:53,100
برای رسیدن به آن بالا
روی کوه

1091
00:57:53,200 --> 00:57:56,467
و ناندو هنوز آن را داشت
امیدوارم که نگاه کردن

1092
00:57:56,567 --> 00:57:59,233
بالای کوه، او
می رفت دره های سبز را ببیند

1093
00:57:59,333 --> 00:58:00,333
و همه چیز

1094
00:58:04,633 --> 00:58:08,900
وقتی به پایین کشیده شدم، ناندو
می گفت بیا ادامه بدهیم

1095
00:58:09,000 --> 00:58:10,300
ناندو پارادو: من این کار را خواهم کرد
بالا رفتن از کوه

1096
00:58:10,400 --> 00:58:15,367
و من نجات را خواهم دید
در طرف دیگر

1097
00:58:15,467 --> 00:58:18,033
و وقتی از آن صعود کردیم
اول کوه، چی

1098
00:58:18,133 --> 00:58:22,333
به دیگری دیدیم
طرف واقعا من را یخ کرد.

1099
00:58:32,000 --> 00:58:33,500
نمی توانستم نفس بکشم.

1100
00:58:33,600 --> 00:58:34,834
نمی توانستم صحبت کنم.

1101
00:58:34,934 --> 00:58:38,000
حتی نمیتونستم فکر کنم چون
چیزی که دیدیم وحشتناک بود

1102
00:58:38,100 --> 00:58:42,567
و هنوز دره های سبز، ما
کوه ها و برف پوشیده شده را دیدم

1103
00:58:42,667 --> 00:58:47,533
قله های 360 درجه در اطراف ما
به افق اطراف ما

1104
00:58:52,367 --> 00:58:57,967
ناندو پارادو: و من می دانستم
آنجا که من واقعا مرده بودم.

1105
00:58:58,066 --> 00:59:01,000
من راه را تصمیم گرفتم
قرار بود بمیرم

1106
00:59:01,100 --> 00:59:04,100
مطلقا وجود داشت
به هیچ وجه نتوانستیم زنده بمانیم

1107
00:59:04,200 --> 00:59:05,767
چیزی که ما به آن نگاه می کردیم

1108
00:59:05,867 --> 00:59:10,166
و به رابرت گفتم ببین
راهی نیست که بتوانیم به عقب برگردیم

1109
00:59:10,266 --> 00:59:12,333
تنها راه ها
جلو خواهد مرد

1110
00:59:12,433 --> 00:59:14,500
اما در تلاش خواهیم مرد

1111
00:59:14,600 --> 00:59:17,300
ناندو پارادو: و می دانی،
به من نگاه کرد و گفت: باشه.

1112
00:59:17,400 --> 00:59:18,934
ما خیلی کارها را انجام داده ایم
چیزها با هم

1113
00:59:19,033 --> 00:59:20,600
بیایید یک بار دیگر انجام دهیم.

1114
00:59:20,700 --> 00:59:21,767
بیا با هم بمیریم

1115
00:59:41,600 --> 00:59:45,367
وقتی هر سه تن تن
و ناندو و روبرتو دریافت کردند

1116
00:59:45,467 --> 00:59:46,500
به بالای کوه

1117
00:59:46,600 --> 00:59:49,233
و بنابراین وجود نداشت
دره های سبز شیلی

1118
00:59:49,333 --> 00:59:51,667
که همیشه قرار بود باشد
در کنار کوه

1119
00:59:51,767 --> 00:59:52,867
آنها بودند -

1120
00:59:52,967 --> 00:59:53,900
پیرز راول خواند: این بود--
لحظه وحشتناکی بود

1121
00:59:54,000 --> 00:59:54,900
و از نظر روانی

1122
00:59:55,000 --> 00:59:56,900
ضربه وحشتناکی بود.

1123
00:59:57,000 --> 00:59:59,533
و باز هم نشون میده
نوع خارق العاده ناندو

1124
00:59:59,633 --> 01:00:01,400
تاب آوری روانی

1125
01:00:01,500 --> 01:00:04,200
که به جای بودن
ترسیده و افسرده

1126
01:00:04,300 --> 01:00:06,200
و با ناامیدی تسلیم شدن
فقط درست گفت

1127
01:00:06,300 --> 01:00:07,633
ما می خواهیم ادامه دهیم.

1128
01:00:07,734 --> 01:00:09,400
ما به سمت غرب ادامه می دهیم.

1129
01:00:09,500 --> 01:00:13,667
همانطور که گفته شد سخت است
و سخت و چالش برانگیز

1130
01:00:13,767 --> 01:00:16,200
موقعیت ها شخصیت می سازند

1131
01:00:16,300 --> 01:00:19,734
اد ویستورز: فکر می کنم آنها
در واقع شخصیت را آشکار می کند

1132
01:00:19,834 --> 01:00:21,500
هنگامی که شما قرار داده شده است
به یک موقعیت،

1133
01:00:21,600 --> 01:00:27,233
یک وضعیت ناامید کننده، همه
چیزهایی که هستی و یاد گرفتی

1134
01:00:27,333 --> 01:00:28,967
بیرون آمدن

1135
01:00:29,066 --> 01:00:30,667
روبرتو و من
ما خیلی با هم کنار آمدیم -

1136
01:00:30,767 --> 01:00:31,967
خیلی خوب با هم

1137
01:00:32,066 --> 01:00:33,400
ناندو پارادو: ما
تیم فوق العاده ای بودند

1138
01:00:33,500 --> 01:00:35,100
و بهش گفتم نگاه کنه

1139
01:00:35,200 --> 01:00:37,767
ما سه تایی
خیلی آهسته حرکت کن

1140
01:00:37,867 --> 01:00:40,734
و ما گفتیم آنتونیو،
لطفا برگرد به ما بده

1141
01:00:40,834 --> 01:00:41,934
هر غذایی که داری

1142
01:00:42,033 --> 01:00:43,667
ما دو نفر جلو می رفتیم.

1143
01:00:43,767 --> 01:00:47,333
و به بچه ها بگویید که این کار را خواهند کرد
صعود و پیاده روی به سمت غرب.

1144
01:00:55,266 --> 01:00:59,033
تن تن او از او خوشحال شد
سوسک به پایین کوه

1145
01:00:59,133 --> 01:01:00,767
در سریع ترین زمان ممکن

1146
01:01:00,867 --> 01:01:03,367
زیرا حداقل آنها
در آن هواپیما احساس امنیت می کرد.

1147
01:01:03,467 --> 01:01:05,200
منظورم این است که آنها را می شناسید
زنده مانده بود و خواهد بود

1148
01:01:05,300 --> 01:01:08,300
به زنده ماندن ادامه دهید

1149
01:01:08,400 --> 01:01:10,266
کارلیتوس پائز: بعد از سه
روز، ما دیدیم که یکی از آنها

1150
01:01:10,367 --> 01:01:11,066
پایین آمد

1151
01:01:11,166 --> 01:01:12,700
و به ملاقاتش رفتیم.

1152
01:01:12,800 --> 01:01:14,867
و تن تن بود.

1153
01:01:14,967 --> 01:01:17,266
وقتی به آنجا رسیدیم، او
به جای یافتن به ما گفت

1154
01:01:17,367 --> 01:01:21,066
دره های سبز شیلی، آنها
رقت انگیز و مأیوس کننده دیدم

1155
01:01:21,166 --> 01:01:23,633
پانوراما

1156
01:01:23,734 --> 01:01:25,734
اما ناندو و روبرتو
تصمیم گرفت

1157
01:01:25,834 --> 01:01:29,066
برای گرفتن غذای تیم ها
و لباس اضافه اش

1158
01:01:29,166 --> 01:01:31,600
و او را فرستادند
بدنه با پیام

1159
01:01:31,700 --> 01:01:34,300
که آن دو نفر
جلوتر خواهد رفت

1160
01:01:34,400 --> 01:01:37,066
و آنها متوقف نمی شدند
تا اینکه مردند

1161
01:01:41,033 --> 01:01:44,467
ریکاردو پنا: او دو قله را دید
که هیچ برفی در آنها نبود.

1162
01:01:44,567 --> 01:01:48,734
و پشت آن قله ها،
دیگر قله ای را نمی توانید ببینید

1163
01:01:48,834 --> 01:01:51,433
و رطوبت را می بینید
از اقیانوس آرام

1164
01:01:51,533 --> 01:01:52,767
وقتی ایستادی
آنجا، و شما نگاه می کنید

1165
01:01:52,867 --> 01:01:58,200
این قله ها چقدر فاصله دارند،
واقعاً آن را به خانه می آورد.

1166
01:01:58,300 --> 01:02:00,433
چه ناامید کننده
وضعیتی که در آن قرار داشتند

1167
01:02:00,533 --> 01:02:03,200
نیاز من به بیرون رفتن بود
برای من کاملا منحصر به فرد

1168
01:02:03,300 --> 01:02:06,467
زیرا وجود خواهد داشت
زمانی که بیشتر نداشتیم

1169
01:02:06,567 --> 01:02:09,667
اجسام، به جز اجساد
از مادرم و خواهرم

1170
01:02:09,767 --> 01:02:11,433
ناندو پارادو: و
من حتی نمی خواهم

1171
01:02:11,533 --> 01:02:14,100
دوست دارم فکر کنم
رسیدن به آن لحظه

1172
01:02:14,200 --> 01:02:17,633
زمانی که باید استفاده کنیم
اجساد آنها برای زنده ماندن

1173
01:02:17,734 --> 01:02:20,667
مجبور شدم از آنجا بروم.

1174
01:02:20,767 --> 01:02:22,467
و شروع کردیم
پایین کوه ها

1175
01:02:22,567 --> 01:02:23,467
و آن را.

1176
01:02:23,567 --> 01:02:26,700
دو تا پسر بودند
تصمیم به جلو رفتن

1177
01:02:26,800 --> 01:02:28,166
روبرتو کانسا: و من
گفت بیا بریم دنبالش

1178
01:02:28,266 --> 01:02:29,433
فراموشش کنیم

1179
01:02:29,533 --> 01:02:34,367
و - و من می دانستم که این بود -
این راه بی بازگشت بود

1180
01:02:34,467 --> 01:02:37,467
اما هر قدم یک قدم است.

1181
01:02:37,567 --> 01:02:41,166
و اگر رفته بودیم
بازگشت به--به هواپیما،

1182
01:02:41,266 --> 01:02:42,133
هیچ شانسی وجود نداشت

1183
01:02:46,066 --> 01:02:48,100
ریکاردو پنا: می خواستم ببینم
با چیزی که آنها مخالف بودند،

1184
01:02:48,200 --> 01:02:49,400
آنچه از سر گذرانده بودند

1185
01:02:49,500 --> 01:02:50,533
چقدر چالش برانگیز بود

1186
01:02:50,633 --> 01:02:51,867
به خصوص برای یک
کوهنورد، آن را

1187
01:02:51,967 --> 01:02:54,600
که مجذوبش شدم

1188
01:02:54,700 --> 01:02:59,133
ریکاردو پنا: بنابراین در دسامبر
2005، ما مسیر فرار را دوباره دنبال می کنیم.

1189
01:02:59,233 --> 01:03:02,900
همان روزهایی را انتخاب کردیم که
بازماندگان رفته بودند

1190
01:03:03,000 --> 01:03:05,633
ما می خواستیم تجربه کنیم
همان شرایط برفی، بازآفرینی کنید

1191
01:03:05,734 --> 01:03:07,567
تا حد امکان
چالش

1192
01:03:07,667 --> 01:03:10,767
که آنها بدون، از
البته خودمان را بکشیم

1193
01:03:10,867 --> 01:03:12,367
بنابراین تجهیزات آوردیم.

1194
01:03:12,467 --> 01:03:14,400
آماده آمدیم.

1195
01:03:14,500 --> 01:03:16,633
ریکاردو پنا: برنامه ما این بود
سعی کنید کمپ های مشابهی راه اندازی کنید

1196
01:03:16,734 --> 01:03:19,133
به کاری که انجام داده بودند
تا حد امکان از نزدیک

1197
01:03:19,233 --> 01:03:22,233
اما یک بار ما بودیم
شیب، شیب

1198
01:03:22,333 --> 01:03:24,834
خیلی مستعد بهمن بود
تمام آن شیب می تواند برود.

1199
01:03:24,934 --> 01:03:26,633
شما ممکن است سقوط به مرگ خود را.

1200
01:03:26,734 --> 01:03:29,667
و بنابراین ما - من آن را دوست نداشتم.

1201
01:03:29,767 --> 01:03:31,200
و من فکر کردم
تنها کاری که اینجا باید انجام داد

1202
01:03:31,300 --> 01:03:33,700
فقط فشار دهید و تمام راه بروید
راه رسیدن به اوج در یک روز

1203
01:03:33,800 --> 01:03:35,867
و یک بار که به یال برخورد کردی،
شما در اطراف ارتفاع امن هستید

1204
01:03:35,967 --> 01:03:36,700
تو در امان هستی

1205
01:03:36,800 --> 01:03:39,000
قرار نیست چیزی بر سر شما بیفتد.

1206
01:03:39,100 --> 01:03:40,200
و بنابراین آن روز بی رحمانه بود.

1207
01:03:40,300 --> 01:03:42,100
واقعا روز سختی بود.

1208
01:03:42,200 --> 01:03:44,600
ما - ما واقعاً سخت فشار آوردیم
و تا آخر بالا رفتیم

1209
01:03:44,700 --> 01:03:48,367
اساساً مسافت را پوشش می دهد
که رابرت در سه پوشیده شد

1210
01:03:48,467 --> 01:03:49,600
روز

1211
01:03:49,700 --> 01:03:51,467
ریکاردو پنا: خسته کننده بود.

1212
01:03:51,567 --> 01:03:53,000
وقتی در
کوه ها، این است

1213
01:03:53,100 --> 01:03:56,900
قضاوت بسیار سخت تر است
فاصله ها و اندازه ها

1214
01:03:57,000 --> 01:04:02,233
و از دره هایی که بالا می روند
پایین فقط بسیار زیاد هستند.

1215
01:04:02,333 --> 01:04:05,166
آنها واقعا - یک عکس وجود دارد
که با جایی که شما می بینید بردیم

1216
01:04:05,266 --> 01:04:06,767
آن نقطه های کوچک

1217
01:04:06,867 --> 01:04:09,400
و فقط مشکی
لکه کوچک وجود دارد

1218
01:04:09,500 --> 01:04:12,734
و در واقع ماریو یکی است
از اعضای اکسپدیشن ما

1219
01:04:12,834 --> 01:04:14,133
و یکبار که دیدی
کوچک حفر،

1220
01:04:14,233 --> 01:04:17,200
شما متوجه اندازه
دره ای که شما به آن نگاه می کنید

1221
01:04:17,300 --> 01:04:20,934
خیلی خیلی بزرگه
کوه های اطراف شما

1222
01:04:21,033 --> 01:04:23,834
واقعا خیلی
تجربه فروتنانه

1223
01:04:23,934 --> 01:04:28,133
چیزی که من از آن به یاد دارم
10 روز با روبرتو

1224
01:04:28,233 --> 01:04:32,767
مثل اینکه تصاویر تار شده است
مستمر و سخت

1225
01:04:32,867 --> 01:04:33,900
تلاش

1226
01:04:34,000 --> 01:04:35,100
ناندو پارادو: خیلی بزرگ بود.

1227
01:04:35,200 --> 01:04:36,800
می دانید،
کوه ها بسیار بزرگ هستند

1228
01:04:36,900 --> 01:04:40,900
که شبیه توست
هیچ پیشرفتی نکن

1229
01:04:41,000 --> 01:04:43,333
میدونی و فکر میکنی
باشه میرسم اونجا

1230
01:04:43,433 --> 01:04:46,166
من در دو یا به آنجا خواهم رسید
سه ساعت یا پنج ساعت

1231
01:04:46,266 --> 01:04:48,300
اما آنقدر بزرگ که
شما هرگز به آنجا نخواهید رسید

1232
01:04:48,400 --> 01:04:49,667
شما می دانید.

1233
01:04:49,767 --> 01:04:54,967
تنها راهی که جلو می روی
به این دلیل است که نمی توانید به عقب برگردید

1234
01:04:55,066 --> 01:04:58,433
اد ویستورز: ناندو و
روبرتو در حالی که آنها به بیرون سفر می کردند

1235
01:04:58,533 --> 01:05:03,600
برای آن 10 نفر طولانی مدت
روزها، این یک شاهکار شگفت انگیز بود.

1236
01:05:03,700 --> 01:05:06,633
و واقعا باید فکر کنی
در مورد آنچه آنها متحمل شدند

1237
01:05:06,734 --> 01:05:07,433
از طریق.

1238
01:05:07,533 --> 01:05:08,834
آنها نمی توانند این را توضیح دهند.

1239
01:05:08,934 --> 01:05:12,066
اد ویستورز: فکر می‌کنم که دارم
تصور از آنچه از سر گذرانده اند

1240
01:05:12,166 --> 01:05:14,300
اما هنوز کاملاً است
یک شاهکار شگفت انگیز

1241
01:05:14,400 --> 01:05:15,633
ریکاردو پنا: من
فکر کن روبرتو بود

1242
01:05:15,734 --> 01:05:19,166
که یک پا را روی زمین گذاشت،
و یک پای دیگر روی برف.

1243
01:05:19,266 --> 01:05:21,033
این خط است
بین زندگی و مرگ

1244
01:05:21,133 --> 01:05:22,200
من می خواهم آن را درست کنم.

1245
01:05:22,300 --> 01:05:24,266
قرار نیست بمیرم
اونجا مثل بقیه

1246
01:05:24,367 --> 01:05:25,500
من می روم زندگی کنم.

1247
01:05:25,600 --> 01:05:28,934
آن خط، کجا
یخ تمام شد

1248
01:05:29,033 --> 01:05:32,800
برای من خط بین بود
زندگی و مرگ برای خودم

1249
01:05:32,900 --> 01:05:34,166
آره

1250
01:05:34,266 --> 01:05:38,300
مثل عبور از خیلی بود
خط نازکی که از یک طرف می پرد

1251
01:05:38,400 --> 01:05:39,367
به یکی دیگر

1252
01:05:39,467 --> 01:05:41,500
خیلی خوشحال شدیم.

1253
01:05:41,600 --> 01:05:44,200
در حال حاضر، که درجه حرارت
گرمتر هستند، حالا که نیستند

1254
01:05:44,300 --> 01:05:46,467
در چنین خطری
به یخ زدن، در حال حاضر،

1255
01:05:46,567 --> 01:05:50,633
آنها ندارند
یخچال برای غذای آنها

1256
01:05:50,734 --> 01:05:52,533
و بنابراین غذا
درست شروع می کند

1257
01:05:52,633 --> 01:05:54,367
و این یک مشکل جدید است.

1258
01:06:25,467 --> 01:06:26,867
روبرتو کانسا:
روز بعد، ما خیلی...

1259
01:06:26,967 --> 01:06:28,900
بسیار خوشحالم که می بینم
چیزها در حال تغییر

1260
01:06:29,000 --> 01:06:32,800
از فضای معمولی
سنگ سفید برفی و--

1261
01:06:32,900 --> 01:06:35,200
و سپس ما شروع می کنیم
شنیدن آب که بود

1262
01:06:35,300 --> 01:06:37,800
بیرون ریختن و شنیدن بود--

1263
01:06:37,900 --> 01:06:40,734
به زندگی عادی برمی گشت

1264
01:06:40,834 --> 01:06:45,967
و سپس ما این رودخانه را دیدیم
از یخ رشد می کرد

1265
01:06:46,066 --> 01:06:46,767
و من می بینم -

1266
01:06:46,867 --> 01:06:49,467
آنجا یک نقطه سبز دیدم.

1267
01:06:49,567 --> 01:06:52,300
ناندو پارادو: من
درک زندگی داشت

1268
01:06:52,400 --> 01:06:55,500
اول، زمانی که ما آنجا را دیدیم
اینجا تمدنی بود،

1269
01:06:55,600 --> 01:06:57,633
میدونی ما یه گاو دیدیم

1270
01:06:57,734 --> 01:07:00,700
به طوری که باید یک
انسان در این نزدیکی

1271
01:07:00,800 --> 01:07:03,734
ریکاردو پنا: می توانستم ببینم چگونه
برای آنها مهم بود.

1272
01:07:03,834 --> 01:07:06,700
ما شروع به دیدن گیاهان می کنیم، شروع می کنیم
دیدن کمی گل

1273
01:07:06,800 --> 01:07:07,934
منظورم موجودات زنده است.

1274
01:07:08,033 --> 01:07:09,734
و این گلها را بو می کنی

1275
01:07:09,834 --> 01:07:11,767
هیچ بویی نبردی
همینطور در این چند روز

1276
01:07:11,867 --> 01:07:13,667
ریکاردو پنا: و چمن کوچک.

1277
01:07:13,767 --> 01:07:15,133
می توانی آن را بو کنی،
و مثل وای است

1278
01:07:15,233 --> 01:07:16,433
فقط همین است.

1279
01:07:16,533 --> 01:07:18,467
و درباره شروع صحبت می کنند
برای پیدا کردن اولین نشانه های خود

1280
01:07:18,567 --> 01:07:19,600
از تمدن

1281
01:07:19,700 --> 01:07:22,433
و بزرگی داشتند
بحث در مورد آب و هوا

1282
01:07:22,533 --> 01:07:24,834
اگر کسی آن را از
یک هواپیما یا چیزی،

1283
01:07:24,934 --> 01:07:26,934
و به آنها

1284
01:07:27,033 --> 01:07:29,133
شما نمی توانید a را باز کنید
پنجره در هواپیما

1285
01:07:29,233 --> 01:07:31,367
بدیهی است که نکرد
از هواپیما می آیند

1286
01:07:31,467 --> 01:07:34,367
مثل این است
نشانه انسان --

1287
01:07:34,467 --> 01:07:35,600
انسان ها اینجا هستند

1288
01:07:35,700 --> 01:07:37,400
من در یک هتل پنج ستاره بودم.

1289
01:07:37,500 --> 01:07:38,200
آب داشتم

1290
01:07:38,300 --> 01:07:39,500
من علف برای خوردن داشتم.

1291
01:07:39,600 --> 01:07:42,300
روبرتو کانسا: و من متوجه شدم
با چه چیزهای ساده ای

1292
01:07:42,400 --> 01:07:46,900
ما باید خوشحال باشیم و چگونه هستیم
خیلی بیشتر از چیزی که ما طلب می کنیم

1293
01:07:47,000 --> 01:07:47,800
نیاز در زندگی

1294
01:08:14,100 --> 01:08:19,233
دقیق
لحظه، من واقعا می دانستم

1295
01:08:19,333 --> 01:08:21,333
که قرار بود زنده بمانم

1296
01:08:21,433 --> 01:08:24,567
به سمتش نگاه می کردم
غرب و غرب

1297
01:08:24,667 --> 01:08:27,633
نگاه به شمال و-

1298
01:08:27,734 --> 01:08:30,734
ناندو پارادو: ببین،
ناندو، مردی سوار بر اسب.

1299
01:08:30,834 --> 01:08:33,800
و من نگاه کردم و
فوراً او را دیدم

1300
01:08:50,367 --> 01:08:51,533
شروع کردیم به داد زدن

1301
01:08:51,633 --> 01:08:52,600
هر دوی ما

1302
01:08:52,700 --> 01:08:53,934
ناندو پارادو: کسی
به ما نگاه می کند

1303
01:08:54,033 --> 01:08:55,000
این یک انسان است.

1304
01:08:55,100 --> 01:08:56,367
ما نتوانستیم ارتباط برقرار کنیم.

1305
01:08:56,467 --> 01:08:58,667
اما او به ما نگاه کرد زیرا
بدیهی است که او نمی توانست باور کند

1306
01:08:58,767 --> 01:09:01,033
که دو تا پسر بودند
در بالای کوه

1307
01:09:01,133 --> 01:09:03,066
ریکاردو پنا: خیلی خوب بود
برقراری ارتباط دشوار است

1308
01:09:03,166 --> 01:09:07,600
در سراسر این رودخانه به دلیل
صدای این رودخانه خروشان

1309
01:09:07,700 --> 01:09:08,667
شما نمی توانید از آن عبور کنید.

1310
01:09:08,767 --> 01:09:10,633
فقط هیچ راهی نیست
و بدون سوال

1311
01:09:10,734 --> 01:09:12,033
اگر پایین بیای،
شما را خواهد برد

1312
01:09:12,133 --> 01:09:12,834
شما را پایین می آورد.

1313
01:09:12,934 --> 01:09:14,667
غرق میشی

1314
01:09:14,767 --> 01:09:17,367
ناندو پارادو: شب فرا رسید
و ما او را از دست دادیم.

1315
01:09:17,467 --> 01:09:19,300
و ما همه اینها را خرج کردیم
شب با روبرتو

1316
01:09:19,400 --> 01:09:23,300
یادم می‌آید صحبت می‌کردم تا بگویم، باشه،
نگاه کن، ما به تمدن نزدیک هستیم.

1317
01:09:23,400 --> 01:09:27,000
پس شاید فردا
ما کمک خواهیم گرفت، می دانید.

1318
01:09:27,100 --> 01:09:28,266
الان خیلی احساس خوشبختی میکنم

1319
01:09:28,367 --> 01:09:29,066
چه احساسی دارید؟

1320
01:09:29,166 --> 01:09:30,734
میدونی همه اون چیزا

1321
01:09:30,834 --> 01:09:33,500
و ما باید کمک بگیریم
از بچه های دیگر

1322
01:09:33,600 --> 01:09:37,734
ناندو پارادو: و مورد بعدی
صبح حدود ساعت 5:36، ما

1323
01:09:37,834 --> 01:09:41,333
آتش کوچکی را در ساحل دیدم
در لبه رودخانه

1324
01:09:41,433 --> 01:09:43,200
در طرف دیگر رودخانه

1325
01:09:43,300 --> 01:09:44,600
من قوی تر از آب بودم

1326
01:09:44,700 --> 01:09:46,066
پس رفتم پایین

1327
01:09:46,166 --> 01:09:48,367
صدای
آب خیلی زیاد بود

1328
01:09:48,467 --> 01:09:50,667
که ما نتوانستیم
یکدیگر را درک کنند

1329
01:09:50,767 --> 01:09:55,100
و این مرد با عالی
هوش و عقل سلیم،

1330
01:09:55,200 --> 01:09:58,333
او یک سنگ کوچک گرفت، گذاشت
آن تکه کاغذ دور آن،

1331
01:09:58,433 --> 01:10:02,467
آن را با یک رشته، مداد،
و آن را به آن سوی رودخانه انداخت.

1332
01:10:02,567 --> 01:10:07,233
و آن موقع بود که نوشتم
آن پیام را می دانید

1333
01:10:07,333 --> 01:10:08,533
ناندو پارادو: من می آیم
از هواپیما که

1334
01:10:08,633 --> 01:10:10,266
به کوه افتاد

1335
01:10:10,367 --> 01:10:12,000
من اروگوئه ای هستم

1336
01:10:12,100 --> 01:10:14,266
بوده ایم
10 روز پیاده روی

1337
01:10:14,367 --> 01:10:16,967
من یک دوست دارم
آنجا که مجروح شده است

1338
01:10:17,066 --> 01:10:20,467
در هواپیما، وجود دارد
هنوز 14 نفر مجروح شده اند.

1339
01:10:20,567 --> 01:10:22,100
باید بریم بیرون
از اینجا به سرعت،

1340
01:10:22,200 --> 01:10:24,233
و ما نمی دانیم چگونه.

1341
01:10:24,333 --> 01:10:25,900
ناندو پارادو: ما
هیچ غذایی ندارن

1342
01:10:26,000 --> 01:10:27,266
ما ضعیف هستیم.

1343
01:10:27,367 --> 01:10:29,233
کی میری
که بیاید و ما را بیاورد؟

1344
01:10:29,333 --> 01:10:30,266
لطفا

1345
01:10:30,367 --> 01:10:31,900
ما حتی نمی توانیم راه برویم.

1346
01:10:32,000 --> 01:10:33,400
ما کجا هستیم؟

1347
01:10:33,500 --> 01:10:35,633
برای من، مهمترین چیز
قسمت آخر جمله است،

1348
01:10:35,734 --> 01:10:36,600
ما کجا هستیم

1349
01:10:36,700 --> 01:10:38,433
ما نداشتیم
سرنخ کجا بودیم

1350
01:10:38,533 --> 01:10:41,266
ما می دانستیم که در آن هستیم
آند در آمریکای جنوبی.

1351
01:10:41,367 --> 01:10:43,066
اما این ما بود
نقطه مرجع

1352
01:10:43,166 --> 01:10:43,967
ما کجا هستیم؟

1353
01:10:51,600 --> 01:10:54,834
ناندو پارادو: من
آن را به او برگردان

1354
01:10:54,934 --> 01:10:56,834
او آن را می خواند.

1355
01:10:56,934 --> 01:10:58,233
او به من نگاه می کند.

1356
01:10:58,333 --> 01:10:59,467
دوباره می خواند.

1357
01:10:59,567 --> 01:11:00,600
میگه باشه

1358
01:11:00,700 --> 01:11:01,400
صبر کن

1359
01:11:01,500 --> 01:11:03,300
صبر کن

1360
01:11:03,400 --> 01:11:05,767
و سوار اسبش شد.

1361
01:11:05,867 --> 01:11:09,600
اما قبل از اینکه او مرا کمی پرتاب کند
تکه نان و پنیر

1362
01:11:09,700 --> 01:11:11,266
با روبرتو آوردم.

1363
01:11:21,600 --> 01:11:22,734
ناندو پارادو: اینطور است
10 ساعت طول کشید

1364
01:11:22,834 --> 01:11:25,700
رفتن با اسب به
نزدیکترین تمدن

1365
01:11:25,800 --> 01:11:28,667
وقتی به آنجا رسید، رسید
پنج شش سرباز

1366
01:11:28,767 --> 01:11:32,266
سوار بر اسب از یک نظامی
پست کرد و برگشت.

1367
01:11:32,367 --> 01:11:35,734
ناندو پارادو: و زمانی که آنها
برگرد، ما خیلی خوشحال بودیم،

1368
01:11:35,834 --> 01:11:36,934
شما می دانید.

1369
01:11:37,033 --> 01:11:40,000
وحشت را پشت سر می گذارید.

1370
01:11:40,100 --> 01:11:42,767
تو مرگ را پشت سر می گذاری.

1371
01:11:42,867 --> 01:11:46,500
و دوباره زندگی را در آغوش می گیری.

1372
01:12:04,934 --> 01:12:09,033
ناندو پارادو: و ناگهان،
واقعیت شروع به ضربه زدن به ما کرد،

1373
01:12:09,133 --> 01:12:10,233
شما می دانید.

1374
01:12:10,333 --> 01:12:16,166
وقتی آن روزنامه نگار را دیدیم
و مرد خبری از--

1375
01:12:16,266 --> 01:12:19,433
از هیچ جا شروع به ظاهر شدن کرد
در میان کوه

1376
01:12:59,367 --> 01:13:02,734
ناندو خانواده اش را از دست داد.

1377
01:13:02,834 --> 01:13:04,567
روبرتو کانسا: و من فکر می کنم
این بسیار ویرانگر بود

1378
01:13:04,667 --> 01:13:05,467
برای او

1379
01:13:08,600 --> 01:13:09,700
مقداری غذا به ما دادند.

1380
01:13:09,800 --> 01:13:12,433
سوپ گرم به ما دادند.

1381
01:13:12,533 --> 01:13:14,100
من چنین چیزهایی را به یاد دارم.

1382
01:13:14,200 --> 01:13:16,066
و سپس نمایش می دهند
آنها بلند شوند و بگویند

1383
01:13:16,166 --> 01:13:17,300
بچه های دیگر کجا هستند؟

1384
01:13:17,400 --> 01:13:18,700
ناندو پارادو: و
روی نقشه می کشم.

1385
01:13:18,800 --> 01:13:21,166
و گفتند این آرژانتین است.

1386
01:13:21,266 --> 01:13:22,300
همین است.

1387
01:13:22,400 --> 01:13:25,967
نمی توانستی عبور کنی
آند با پای پیاده

1388
01:13:26,066 --> 01:13:28,433
و من گفتم، ببین، من این کار را نمی کنم
می دانم که آیا آن آرژانتین است.

1389
01:13:28,533 --> 01:13:30,467
اما من می دانم که آنها آنجا هستند.

1390
01:13:30,567 --> 01:13:33,767
فاصله ای که از آن طی کردند
جایی که قرار بود بدنه هواپیما از دست بدهد

1391
01:13:33,867 --> 01:13:38,433
تنیس من حدود 37 مایل بود.

1392
01:13:38,533 --> 01:13:41,633
ریکاردو پنا: ما
با جی پی اس اندازه گرفت

1393
01:13:41,734 --> 01:13:44,166
مشکل اون شماره
این است که اینها واقعا هستند

1394
01:13:44,266 --> 01:13:46,600
مایل های طولانی

1395
01:13:46,700 --> 01:13:50,033
کاری که ناندو و روبرتو انجام دادند
هنوزم یه جورایی من رو به باد میده

1396
01:13:50,133 --> 01:13:53,633
به معنای واقعی کلمه نه
آموزش، بدون مهارت،

1397
01:13:53,734 --> 01:13:57,100
هیچ اطلاعی از آنچه آنها دارند
انجام می دادند و تجهیزاتی نداشتند

1398
01:13:57,200 --> 01:13:58,867
به نوعی زنده ماندند

1399
01:13:58,967 --> 01:14:02,166
باید دوباره تست کنم
به اکسپدیشن

1400
01:14:02,266 --> 01:14:05,233
من فکر می کنم فقط یک است
نمونه واقعا الهام بخش

1401
01:14:05,333 --> 01:14:06,934
از روح انسان
از آنچه انسان ها

1402
01:14:07,033 --> 01:14:08,667
می تواند به صورت افراطی انجام دهد
شرایط زمانی که وجود دارد

1403
01:14:08,767 --> 01:14:09,633
که اراده قوی

1404
01:14:20,667 --> 01:14:23,200
ما اروگوئه ای را شنیدیم
سفیر در رادیو

1405
01:14:23,300 --> 01:14:26,300
که رسمی بود که
کانسا و پارادو داشتند

1406
01:14:26,400 --> 01:14:27,467
ظاهر شد.

1407
01:14:27,567 --> 01:14:29,367
آن لحظه را تصور کنید.

1408
01:14:29,467 --> 01:14:33,500
شنیدن صدا چه حسی داشت
نام پارادو و کانسا؟

1409
01:14:33,600 --> 01:14:34,900
کارلیتوس پائز: چون
برای شنیدن این اسامی

1410
01:14:35,000 --> 01:14:38,567
پایان داستان ما بود،
پایان درد ما

1411
01:14:38,667 --> 01:14:40,533
پایان مبارزه ما

1412
01:14:40,633 --> 01:14:43,333
آغاز بود
از آزادی ما

1413
01:14:43,433 --> 01:14:45,900
این چیزی بود که ما برای آن جنگیده بودیم.

1414
01:14:46,000 --> 01:14:48,300
تصور کنید که چه شکلی بود.

1415
01:14:48,400 --> 01:14:50,800
مثل دیوانه ها بودیم
مردان در اطراف رادیو

1416
01:14:50,900 --> 01:14:54,033
هنوز هم برام غازه
فقط امروز به آن فکر می کنم

1417
01:14:54,133 --> 01:14:57,900
صدها بار
و 37 سال پس از آن

1418
01:14:58,000 --> 01:15:03,767
اتفاق افتاد هنوز هم
من را احساساتی می کند

1419
01:15:03,867 --> 01:15:06,333
ناندو پارادو: و آن وقت است
آنها هلیکوپتر می خواهند.

1420
01:15:06,433 --> 01:15:08,667
و زمانی که هلیکوپترها
رسید، همین اتفاق افتاد

1421
01:15:08,767 --> 01:15:09,867
بچه ها چی هستن

1422
01:15:09,967 --> 01:15:12,867
و نیم دایره را می کشم.

1423
01:15:12,967 --> 01:15:15,100
و خلبان به من نگاه می کند
و بگو ببین، هرگز نخواهم کرد

1424
01:15:15,200 --> 01:15:15,900
آنها را پیدا کنید.

1425
01:15:16,000 --> 01:15:18,266
تو باید با ما بیایی

1426
01:15:18,367 --> 01:15:21,166
پس من را گرفت
من در هلیکوپتر،

1427
01:15:21,266 --> 01:15:25,400
من را با کمربند ایمنی بست،
هدفون و میکروفون

1428
01:15:25,500 --> 01:15:26,367
و ما بلند شدیم.

1429
01:15:30,033 --> 01:15:31,367
ناندو پارادو:
خلبان مدام به من می گفت

1430
01:15:31,467 --> 01:15:32,500
من قدرت کافی ندارم

1431
01:15:32,600 --> 01:15:35,033
من برای این خیلی بالا هستم
نوع هلیکوپتر

1432
01:15:35,133 --> 01:15:36,166
مطمئنی؟

1433
01:15:36,266 --> 01:15:37,400
مطمئنی گم نشدی؟

1434
01:15:37,500 --> 01:15:38,200
نه من گم نشده ام

1435
01:15:38,300 --> 01:15:39,467
من می دانم کجا هستم.

1436
01:15:39,567 --> 01:15:42,166
هلیکوپتر را به یاد دارم
تکان دادن و پلکسی گلاس

1437
01:15:42,266 --> 01:15:44,166
از جلو در حال لرزش

1438
01:15:44,266 --> 01:15:46,233
به نظر می رسید که بود
بیرون آمدن از عقب

1439
01:15:46,333 --> 01:15:47,834
ناندو پارادو: همین است
موتور هلیکوپتر

1440
01:15:47,934 --> 01:15:50,400
در تمام قدرت بود

1441
01:15:50,500 --> 01:15:53,166
و بالاخره عبور کردیم
به سمت کوه ها

1442
01:15:53,266 --> 01:15:56,400
و سپس خلبان آن را پرتاب کرد
هلیکوپتر پایین آمد و گفت: ببین

1443
01:15:56,500 --> 01:15:57,200
آنجاست

1444
01:15:57,300 --> 01:15:58,166
آنجاست.

1445
01:15:58,266 --> 01:16:00,433
و بدنه
سفید و سفید بود

1446
01:16:00,533 --> 01:16:03,333
پس تا زمانی که ما بودیم
حدود 300 یارد دورتر

1447
01:16:03,433 --> 01:16:06,166
او نمی توانست ببیند.

1448
01:16:06,266 --> 01:16:07,000
می بینم.

1449
01:16:07,100 --> 01:16:07,900
می بینم.

1450
01:17:06,467 --> 01:17:09,433
ناندو پارادو: دو تا از دوستانم
پرید داخل هلیکوپتر

1451
01:17:09,533 --> 01:17:13,700
و من دانیل را گرفتم
سومی با دستانم

1452
01:17:13,800 --> 01:17:15,867
و خلبان بلند شد.

1453
01:17:15,967 --> 01:17:16,700
چند تا داریم؟

1454
01:17:16,800 --> 01:17:18,867
و من گفتم سه، سه.

1455
01:17:18,967 --> 01:17:20,033
گفتم درها را ببند.

1456
01:17:20,133 --> 01:17:20,967
در را ببند.

1457
01:17:21,066 --> 01:17:22,367
بنابراین من به آنجا رفتم
در را بست

1458
01:17:22,467 --> 01:17:23,834
در دیگر را بست.

1459
01:17:23,934 --> 01:17:26,533
گفتم به من استراحت بده لطفا

1460
01:17:26,633 --> 01:17:30,700
ناندو پارادو: و این
دوستانم مرا در آغوش گرفتند.

1461
01:17:30,800 --> 01:17:32,533
و گریه می کردند
و خیلی خوشحال فریاد میزنه

1462
01:17:32,633 --> 01:17:34,233
میدونی یادمه
آن لبخندها

1463
01:17:34,333 --> 01:17:35,500
خیلی بزرگه

1464
01:17:35,600 --> 01:17:39,400
و وجود داشت
لحظه شگفت انگیز، می دانید

1465
01:17:50,767 --> 01:17:53,934
پدرم زنگ زد
من و او گریه می کرد.

1466
01:17:54,033 --> 01:17:58,900
و او گفت ناندو است
زنده، ناندو زنده است.

1467
01:17:59,000 --> 01:18:02,867
داخل نشسته بود
تختم و بغلم کردن

1468
01:18:02,967 --> 01:18:05,533
پدرم آنجا گریه می کرد.

1469
01:18:05,633 --> 01:18:08,200
و او می گفت
حق با شما بود

1470
01:18:08,300 --> 01:18:10,133
او زنده است.

1471
01:18:10,233 --> 01:18:13,233
بنابراین این راه من بود
می دانست که روبرتو و ناندو

1472
01:18:13,333 --> 01:18:15,600
ظاهر شده بود.

1473
01:18:15,700 --> 01:18:17,533
آنها در حال سؤال بودند
اروگوئه به جلو

1474
01:18:17,633 --> 01:18:19,066
لیستی از بازماندگان

1475
01:18:19,166 --> 01:18:20,734
کارلوس پائز: اگر اینطور باشد
برای اروگوئه و سپس من

1476
01:18:20,834 --> 01:18:22,133
می تواند آن را به کشور بدهد.

1477
01:18:22,233 --> 01:18:24,700
و بعد رفتم کشف کردم
اسم پسرها

1478
01:18:24,800 --> 01:18:29,300
و من فرناندو را شروع کردم
پارادو، آنتونیو ویزنتین.

1479
01:18:33,533 --> 01:18:35,633
تا اینکه به خودم آمدم
اسم پسرم

1480
01:18:39,834 --> 01:18:42,600
و معلوم است که داشتم
برای پایین نگه داشتن گوشی زیرا

1481
01:18:42,700 --> 01:18:45,433
از تمام نیروی آن
نام و شگفتی

1482
01:18:45,533 --> 01:18:49,734
در احساس شگفت انگیز
می دانستم پسرم زنده است.

1483
01:18:49,834 --> 01:18:55,033
به سمت در می روم
از این بیمارستان قدیمی

1484
01:18:55,133 --> 01:18:58,266
و من فریاد می زدم
که میخواستم برم داخل

1485
01:18:58,367 --> 01:19:00,633
هیچ کس نتوانست جلوی من را بگیرد.

1486
01:19:00,734 --> 01:19:05,333
و خیلی لاغر بود
اما خیلی زیبا

1487
01:19:05,433 --> 01:19:07,533
و او مرا نگه داشت
پدر و بازوانش

1488
01:19:07,633 --> 01:19:09,433
و او را کشید
خارج از زمین

1489
01:19:09,533 --> 01:19:10,333
او قوی بود.

1490
01:19:20,066 --> 01:19:21,934
ناندو پارادو: مردم
در آن لحظه از من بپرس

1491
01:19:22,033 --> 01:19:24,834
احساس گناه کردی
چون زنده بودی

1492
01:19:24,934 --> 01:19:27,233
من همیشه می گفتم ما
زندگی را جشن گرفت

1493
01:19:27,333 --> 01:19:28,800
می دانید، ما این کار را نکردیم
هر گناهی داشته باشی

1494
01:19:28,900 --> 01:19:29,600
چی؟

1495
01:19:29,700 --> 01:19:30,800
چه نوع گناهی؟

1496
01:19:42,734 --> 01:19:44,333
10 هفته پیش، یک هواپیما
با 45 سرنشین

1497
01:19:44,433 --> 01:19:45,867
اکثر اعضای الف
تیم راگبی از اروگوئه

1498
01:19:45,967 --> 01:19:48,133
در یک پرواز سقوط کرد
از مونته ویدئو اروگوئه

1499
01:19:48,233 --> 01:19:49,367
به سانتیاگو، شیلی.

1500
01:19:49,467 --> 01:19:50,400
گزارشگر: جستجو شد.

1501
01:19:50,500 --> 01:19:52,500
اما رها شد
چند هفته پیش

1502
01:19:52,600 --> 01:19:54,734
آن کوه ها یک
قبرستان برای هواپیما

1503
01:19:54,834 --> 01:19:56,433
ارتفاع 18000 فوت وجود دارد.

1504
01:19:56,533 --> 01:19:59,166
سرمای یخی آنها ادامه دارد
برف باعث دید می شود

1505
01:19:59,266 --> 01:20:00,800
تقریباً صفر وجود دارد.

1506
01:20:00,900 --> 01:20:03,633
و همه کسانی که در کشتی هستند
برای مرده واگذار شدند

1507
01:20:03,734 --> 01:20:06,066
و سپس امروز،
باور نکردنی اتفاق افتاد

1508
01:20:06,166 --> 01:20:08,500
دو نفر گرسنه،
بازماندگان خسته

1509
01:20:08,600 --> 01:20:12,033
به مدت 10 روز پیاده روی می کرد
راه آنها به سمت تمدن

1510
01:20:20,400 --> 01:20:25,133
من فکر می کنم که بزرگترین
روانپزشک در جهان

1511
01:20:25,233 --> 01:20:30,066
هرگز پاسخی برای
رفتار انسان در آنجا

1512
01:20:30,166 --> 01:20:31,500
آیا انجام می دادم
همان چیزی؟

1513
01:20:31,600 --> 01:20:33,633
فکر می کنم منظورم چه زمانی است
در آمریکا منتشر شد،

1514
01:20:33,734 --> 01:20:36,900
همه در نیویورک می گفتند
اگر این کار را می کردم چگونه می توانستم رفتار کنم

1515
01:20:37,000 --> 01:20:38,867
در آن وضعیت بوده است؟

1516
01:20:38,967 --> 01:20:41,800
به عنوان مثال، در اسپانیا،
اولین بیانیه های مطبوعاتی

1517
01:20:41,900 --> 01:20:45,967
دارای عناوینی مانند
آدمخوارها برگشته اند

1518
01:20:46,066 --> 01:20:48,133
ناندو پارادو: ما زنده مانده بودیم
بر گوشت دوستان ما

1519
01:20:48,233 --> 01:20:52,200
و ما نمی خواستیم به کسی صدمه بزنیم
احساسات خانواده ها

1520
01:20:52,300 --> 01:20:54,367
که خانواده های ما بودند

1521
01:20:54,467 --> 01:20:57,967
پیرز راول خواند: اینها
بازماندگان در وحشتناک ترین

1522
01:20:58,066 --> 01:21:01,033
شرایط نداشت
تبدیل به وحشی

1523
01:21:01,133 --> 01:21:03,133
آنها از یکدیگر حمایت کردند.

1524
01:21:03,233 --> 01:21:06,066
ایمان خود را به خدا حفظ کردند.

1525
01:21:06,166 --> 01:21:09,700
و خدا می خواهد --
برخی از آنها را از آن بیرون بیاورید.

1526
01:21:09,800 --> 01:21:11,266
فکر کنم کمک کرد
آنها را بسیار زیاد

1527
01:21:11,367 --> 01:21:14,867
زمانی که آنها در شیلی بودند
هنوز در شیلی و در بیمارستان

1528
01:21:14,967 --> 01:21:18,500
تحت مراقبت بودند، الف
کشیش آمد و گفت

1529
01:21:18,600 --> 01:21:20,033
تو کار درستی کردی

1530
01:21:20,133 --> 01:21:21,500
و آن کاتولیک
کلیسا بلافاصله

1531
01:21:21,600 --> 01:21:24,100
گفت کار درستی کردند

1532
01:21:24,200 --> 01:21:26,467
بازماندگان داشتند
در این مرحله تصمیم گرفت

1533
01:21:26,567 --> 01:21:28,233
که آنها می خواستند الف
کتابی که باید نوشته شود

1534
01:21:28,333 --> 01:21:32,133
و الف را تشکیل دادند
کمیته برای انتخاب

1535
01:21:32,233 --> 01:21:33,667
ناشر و نویسنده

1536
01:21:33,767 --> 01:21:38,467
خیلی ترسیدند از چی
نوعی کتاب نوشته خواهد شد

1537
01:21:38,567 --> 01:21:39,900
پیرز راول بخوانید:
به ناچار حقیقت

1538
01:21:40,000 --> 01:21:42,433
نشان داد که برخی
از بازماندگان

1539
01:21:42,533 --> 01:21:44,567
اجرا کرده بود
یک شیوه قهرمانانه

1540
01:21:44,667 --> 01:21:47,100
و دیگران در الف
شیوه ای کمتر قهرمانانه

1541
01:21:47,200 --> 01:21:49,967
پیرز راول خواند: اما من این را احساس کردم
نوشتن فایده ای نداشت

1542
01:21:50,066 --> 01:21:52,433
یک کتاب مگر اینکه بودی
قرار است حقیقت را بگوید

1543
01:21:52,533 --> 01:21:54,200
عکس هیچکدام
از آن ایجاد می شود

1544
01:21:54,300 --> 01:21:56,700
در کتاب به عنوان
برخی غیر استثنایی

1545
01:21:56,800 --> 01:22:00,600
و در پایان شخص
که همه آنها را نجات داد می آید

1546
01:22:00,700 --> 01:22:01,800
از شخصیت های دیگر

1547
01:22:01,900 --> 01:22:03,600
نمی آید
از خود ناندو

1548
01:22:03,700 --> 01:22:04,934
روبرتو کانسا:
خیلی عجیب است

1549
01:22:05,033 --> 01:22:09,000
چون ما از
کوهی با همان رویاها

1550
01:22:09,100 --> 01:22:11,700
من خانه ام را داشتم
خانواده، همه چیز

1551
01:22:11,800 --> 01:22:15,834
و جایی که او
به خانه اش رفت،

1552
01:22:15,934 --> 01:22:19,500
عکس های او در
شومینه با آن اعضا

1553
01:22:19,600 --> 01:22:21,400
از خانواده اش

1554
01:22:21,500 --> 01:22:23,767
ناندو پارادو: پدرم
بسیار عملگرا بودن

1555
01:22:23,867 --> 01:22:25,667
گفت که برنمیگرده

1556
01:22:25,767 --> 01:22:27,900
پس داد
لباس من به مردم

1557
01:22:28,000 --> 01:22:30,800
و او موتور سیکلت مرا فروخت.

1558
01:22:30,900 --> 01:22:35,934
و او به یک بسیار رفت
وضعیت روحی دشوار

1559
01:22:36,033 --> 01:22:39,900
او مادرم را دوست داشت
و خواهرم خیلی...

1560
01:22:40,000 --> 01:22:41,300
خیلی زیاد

1561
01:22:41,400 --> 01:22:45,233
برای آنها گریه کرد
پایان عمرش

1562
01:22:45,333 --> 01:22:48,233
روبرتو کانسا: ناندو تلاش کرد
برای دنبال کردن رویاهای معمولی

1563
01:22:48,333 --> 01:22:49,133
از یک پسر جوان

1564
01:22:49,233 --> 01:22:53,200
و در اینجا او کاملاً گم شد.

1565
01:22:53,300 --> 01:22:56,033
او - او نمی دانست
چه کاری انجام دهیم، کجا برویم

1566
01:22:56,133 --> 01:23:00,233
و بنابراین من نمی دانم که آیا او
وقتی بیرون بود سخت تر بود

1567
01:23:00,333 --> 01:23:06,400
از کوه یا زمانی که او
آنجا در کوه بود

1568
01:23:06,500 --> 01:23:09,266
آندها او را ساختند
قوی تر چون او

1569
01:23:09,367 --> 01:23:12,000
مادر و خواهرش را از دست داد

1570
01:23:12,100 --> 01:23:15,300
و بعداً، پس از آن،
او ادامه داد

1571
01:23:15,400 --> 01:23:18,233
با چنین شگفت انگیز
نیروی اراده

1572
01:23:18,333 --> 01:23:25,200
که واقعا نمی تواند
بیان یا درک شود.

1573
01:23:25,300 --> 01:23:27,367
ناندو پارادو: وقتی برگشتم
از آند، گفتم نگاه کن.

1574
01:23:27,467 --> 01:23:30,133
آنچه از همه مهمتر بود
چیزی در زندگی شما قبل از آن؟

1575
01:23:30,233 --> 01:23:31,934
قبل از هواپیما
تصادف پدرم

1576
01:23:32,033 --> 01:23:35,300
رئیس جمهور اروگوئه بود
انجمن رانندگان مسابقه

1577
01:23:35,400 --> 01:23:38,166
بنابراین او مرا به مسابقات برد
از زمانی که خیلی جوان بودم

1578
01:23:38,266 --> 01:23:41,100
ناندو پارادو: پس من آن را دوست دارم
صدای ماشین ها، مسابقه.

1579
01:23:41,200 --> 01:23:42,266
و من می خواستم مسابقه بدهم.

1580
01:23:42,367 --> 01:23:44,734
بنابراین من مسابقه را شروع کردم
چون فکر کردم

1581
01:23:44,834 --> 01:23:45,934
برای من مهم بود

1582
01:23:46,033 --> 01:23:48,667
ربطی بهش نداره
خطر همراه با ترس

1583
01:23:48,767 --> 01:23:49,867
خیر

1584
01:23:49,967 --> 01:23:56,567
به کاری که من دارم ربط داره
احساس کردم باید در زندگی انجام دهم

1585
01:23:56,667 --> 01:23:59,700
من می دانم که قرار است روبرو شوم
شاید امروز برخی از خطرات

1586
01:23:59,800 --> 01:24:04,367
اما من به عقب نگاه نمی کنم و
بگو خب من خیلی ترس داشتم

1587
01:24:04,467 --> 01:24:06,567
من می خواهم دیگر ترس داشته باشم.

1588
01:24:06,667 --> 01:24:09,367
دلیل اصلی در من
اراده رفتن از آنجا

1589
01:24:09,467 --> 01:24:14,000
برای دیدن خانواده ام بود
و دوباره پدرم

1590
01:24:14,100 --> 01:24:17,333
من فکر کردم که نامگذاری
بالاترین کوهی که صعود کردیم

1591
01:24:17,433 --> 01:24:22,033
بعد از اسمش من بودم
نوعی هدیه برای او

1592
01:24:22,133 --> 01:24:25,000
با اینکه او رفته است
از طریق این رویداد غم انگیز،

1593
01:24:25,100 --> 01:24:27,300
و مادرش را از دست داد
و خواهرش

1594
01:24:27,400 --> 01:24:30,033
میدونی، اون تصمیم گرفت
که به جای غصه خوردن

1595
01:24:30,133 --> 01:24:33,734
و کاملاً خاموش شود،
چرا از زندگی لذت نمی بریم؟

1596
01:24:33,834 --> 01:24:36,834
چرا از این واقعیت لذت نمی بریم
که من از این جان سالم به در بردم؟

1597
01:24:36,934 --> 01:24:39,000
اد ویستورز: و اگر چیزی باشد من
فکر کنید او آن را یک درجه بالا زده است

1598
01:24:39,100 --> 01:24:41,967
و گفت، من می روم
مزیت این زندگی که دارم

1599
01:24:42,066 --> 01:24:45,867
و کارهایی را که دوست دارم انجام دهم
از انجام ندادن هیچ کاری

1600
01:24:45,967 --> 01:24:49,867
و از طریق ماشین ها، من
دختر زیبایی پیدا کرد

1601
01:24:49,967 --> 01:24:51,400
ناندو پارادو: من با او ازدواج کردم.

1602
01:24:51,500 --> 01:24:53,467
ما ازدواج کرده ایم
برای بیش از 30 سال.

1603
01:24:53,567 --> 01:24:59,667
بنابراین من لحظه ای را برکت دادم
تصمیم گرفتم که باید با اتومبیل های مسابقه ای شرکت کنم.

1604
01:24:59,767 --> 01:25:03,200
دو سال پیش همه رفتیم
با هم به محل سقوط

1605
01:25:03,300 --> 01:25:06,367
ورونیک پارادو: اینطور بود
یک تجربه باور نکردنی

1606
01:25:06,467 --> 01:25:08,734
و من فکر می کنم که
به نوعی، آن را

1607
01:25:08,834 --> 01:25:12,967
راهی برای نشان دادن خود بود
دخترانی که در آنجا متولد شدند

1608
01:25:13,066 --> 01:25:18,133
چون ناندو راه نمی رفت
بیرون، کاری را که کرد انجام نداد،

1609
01:25:18,233 --> 01:25:20,300
آنها هرگز به دنیا نمی آمدند

1610
01:25:20,400 --> 01:25:22,100
پس این یک راه بود
از نشان دادن آنها

1611
01:25:22,200 --> 01:25:25,800
آغاز زندگی آنها

1612
01:25:25,900 --> 01:25:29,166
ناندو پارادو: اگر تعادل داشته باشم،
من زندگی فوق العاده ای داشته ام.

1613
01:25:29,266 --> 01:25:31,100
من خانواده فوق العاده ای داشتم.

1614
01:25:31,200 --> 01:25:36,400
و من کاری را که دوست دارم انجام می دهم،
که قدردانی می کند

1615
01:25:36,500 --> 01:25:41,300
واقعیت شگفت انگیز از
هر روز زنده بودن،

1616
01:25:41,400 --> 01:25:42,333
هر نفس

1617
01:25:46,800 --> 01:25:50,333
ناندو پارادو: ما به آنجا برگشتیم
شیلی با روبرتو و گوستاوو

1618
01:25:50,433 --> 01:25:51,433
و خانواده های ما

1619
01:25:51,533 --> 01:25:55,066
و ما در حال رانندگی بودیم
از طریق این جاده های خاکی

1620
01:25:55,166 --> 01:25:56,800
بالا رفتن از کوه ها

1621
01:25:56,900 --> 01:26:00,867
و ناگهان، ما - ما می بینیم
مردی سوار بر اسب که پایین می آید

1622
01:26:00,967 --> 01:26:01,900
کوه

1623
01:26:02,000 --> 01:26:05,133
هیچ کس در کنار
از این جاده کوچک

1624
01:26:05,233 --> 01:26:06,734
و با ماشین از کنارش می گذریم.

1625
01:26:06,834 --> 01:26:07,934
و سرجیو بود.

1626
01:26:08,033 --> 01:26:09,400
ناندو پارادو: ما
او را شناخت.

1627
01:26:09,500 --> 01:26:11,000
بنابراین ماشین را متوقف کردیم.

1628
01:26:11,100 --> 01:26:14,400
و امشب رانندگی کردم،
به سمتش دویدیم

1629
01:26:14,500 --> 01:26:16,533
می گویم آقا لطفا بس کن، بس کن.

1630
01:26:16,633 --> 01:26:19,433
و ما گفتیم که هستیم
از دست رفته میتونی به ما کمک کنی

1631
01:26:19,533 --> 01:26:21,900
میشه بگید کجاست
باید بریم؟

1632
01:26:22,000 --> 01:26:25,100
ناندو پارادو: و او نگاه کرد
به سمت ما رفت و شروع کرد به گریه کردن.

1633
01:26:25,200 --> 01:26:27,500
من اون عکس رو دارم
از سرجیو و آن دو

1634
01:26:27,600 --> 01:26:29,667
از ما 35 سال بعد

1635
01:26:29,767 --> 01:26:32,834
ما به یاد او هستیم و هر زمان
ما می رویم و او را ملاقات می کنیم.

1636
01:26:32,934 --> 01:26:34,133
بله.

1637
01:26:34,233 --> 01:26:36,567
خانم ها و آقایان لطفا
خوش آمدید آقای ناندو پارادو.

1638
01:26:43,200 --> 01:26:44,567
ناندو پارادو: گاهی اوقات
خیلی سخته

1639
01:26:44,667 --> 01:26:47,734
صحبت کردن در مورد
خودت میدونی

1640
01:26:47,834 --> 01:26:51,367
اما حس کردنش خوبه
که گاهی تو

1641
01:26:51,467 --> 01:26:53,667
می تواند چیزی را پس بدهد

1642
01:26:53,767 --> 01:26:57,300
من نمی دانم که آیا من یک
پیامی که می توانم احساسم را به اشتراک بگذارم،

1643
01:26:57,400 --> 01:27:01,667
و آنچه آموختم، و چه
زندگی من را به من رسانده است.

1644
01:27:01,767 --> 01:27:05,033
گاهی اوقات سخت است، می دانید.

1645
01:27:05,133 --> 01:27:07,900
زندگی ساده تر از چیزی است که به نظر می رسد.

1646
01:27:08,000 --> 01:27:10,700
برای من عشق از همه بیشتر است
چیز مهم در جهان

1647
01:27:10,800 --> 01:27:13,233
عشق به ما
خانواده ها ما را زنده نگه داشتند

1648
01:27:32,433 --> 01:27:33,600
ناندو پارادو: تو
می دانم، من نیز می خواهم

1649
01:27:33,700 --> 01:27:39,066
دوست دارم به همه احترام بگذارم
افرادی که در آن هواپیما بودند

1650
01:27:39,166 --> 01:27:41,066
زیرا در عوض
هنوز ناندو اینجاست،

1651
01:27:41,166 --> 01:27:43,533
مارسلو اینجا گویدو خواهد بود.

1652
01:27:43,633 --> 01:27:47,033
میدونی، آرتورو،
الکسیس، گاستون.

1653
01:27:47,133 --> 01:27:50,133
چرا من اینجا هستم و آنها نیستم؟

1654
01:27:50,233 --> 01:27:52,433
این یکی از سؤالات است
که ما هرگز پاسخی نخواهیم داشت

1655
01:27:52,533 --> 01:27:57,500
من از صمیم قلب آرزو می کنم که شما بودید
در اینجا، که ما هرگز

1656
01:27:57,600 --> 01:27:58,967
سوار آن هواپیما شد

1657
01:27:59,066 --> 01:28:02,533
میدونی من برات میفرستم
بزرگترین و گرم ترین

1658
01:28:02,633 --> 01:28:06,066
در آغوشی که می توانستم نگه دارم
هر چه هستی

1659
01:28:06,166 --> 01:28:08,000
و تو همیشه در قلب من هستی